Toen ik nog gewoon ik was

En alles heel gewoon was

Geen zorgen

voor morgen

leven met passie

geen regen maar zon zie

tot de ziekte kruipt onder je huid

er in het sterke lijf een invalide schuilt

dan begint het gevecht

want zo ben ik niet echt

thuis zitten in je eentje

geen enkel steentje

voeg ik toe aan de maatschappij

ik hoor er niet meer bij

Dan komt de dag dat je de kracht weer vindt

Dan kan je weer terug naar het onbezorgde kind

Het ging niet vanzelf het was een strijd

Die ben ik nu meestal kwijt

Dan ben ik weer ik

Gewoon ik.

IK

Georgette Goené

juni 2022

RIP juni 2023