PODIUM VOOR POËZIE

Categorie Actualiteiten

Dag van het autisme

dag van het autisme
een specialisme
in een anders werkend brein

het zou een ziekte zijn
met medicatie te onderdrukken
echt ik val in duizend stukken

uit elkaar
spelletjes om gewin
dat begin van eindeloosheid is
is wat hij zo mist

sterren en strepen verbleken
voor zijn ogen als leugen en bedrog
de trog hebben gevuld

dag het het autisme
een specialisme
in zingeving en geduld

voor de mensen om je heen
© Anja Tekelenburg

Het gevoel

Sticky berichten

waar de bij beeld geschreven
woorden uitgesproken

een bespeelde handpan breekt
illusies in duizenden facetten

welke een uitgesproken
woord niet kan horen

harten raken zielen
stemmen vormen trillingen
gezongen woorden
gedragen op handen
raken een snaar
die diep van binnen
beroert en wil inkleuren

© Anja Tekelenburg

Inspiratie

Sticky berichten

inspiratie
en integriteit
een zingende zoektocht
bezweren, leren
wij van dag tot dag
vanuit de nacht

de snelwegen van het woud
ons hart houdt herinneringen
aan een zinderende tijd

waar handen elkaar raken
golvende bewegingen maken
op een maagdelijk doek

kleuren fleuren de dagen op
klanken raken zoet de ziel
zetten gedachten in beweging
tegen alle moeten in
maakt zij ons wakker
doet leven ontwaken

een stroom van liefde
en inspiratie
de sensatie
van ons leven

(n.a.v. gesprekken over het cultuurplein in relatie tot het referendum Ruimtelijke Koers)

© Anja Tekelenburg

Culturele armoede

Het kind wil dansen
kansen en sterren
uit de hemel plukken
het wil niet lukken

Corona zeggen ze
het is gevaarlijk
hoort ze steeds weer
leven lukt niet meer

zij willen zingen
stemmen en sferen
naar de hemel bidden
het wil niet lukken

Corona en angst verzwijgen
de onderliggende pijn
van verdwenen geluk en inspiratie
de traktatie steeds weer uitgesteld

wel verteld het samen leven
omgeven door mensen om je heen
alleen met je verlangen
en een doodsstrijd in eenzaamheid

© Anja Tekelenburg

Sneeuwpop

Een kinderhand
alleen op straat
bouwend
aan een sneeuwpop

Dag Anja
ha meis

je mag wel bij mij
op de oprit een pop maken
daar tegen de wand
is de sneeuw opgewaaid

ja …

Zij bouwt strategisch

we zoeken stenen
uit tovermandjes
met schatten
uit Oostenrijk

een oude pen
als neus
stenen als oog
uitgestoken tong

Plezier en geluk
zomaar een stukje
uit een winterdag

© Anja Tekelenburg

Thuisonderwijs

Achter het scherm

zit ik mij te vervelen

ik mis mijn klas het plein

vriendjes om mee te spelen.

 

Ik zie ze in hun vakje zitten

soms valt er eentje weg

de helft zit nog te pitten

hoort iemand wat ik zeg?

 

Van staarten delen

begrijp ik nog geen biet

mijn vader denkt diep na

maar ach die dino snapt het niet.

 

Liever pak ik de telefoon

-redder in nood- op schoot.

De juf? Zij ziet alleen mijn hoofd!

Ik neem haar en mijn dino in de boot

op avontuur naar zee.

 

Vergeet het maar

ik zit al wekenlang alleen

aan mijn bureautje o zo saai

het is zo stil in Houten-Noord

en ik verveel me zo…

 

ã Henk Gilhuis

Gedichtendag

door storm en regen
was mij schoon
reinig mijn ziel
zuiver het hart …

vang jij het licht
zwicht je voor verlangen
naar een groene aarde
baar mij leven …

© Anja Tekelenburg

Jaarwisseling 2020

terug naar het ’t begin
we rolden als vanouds
een schoon nieuw jaar in
“nieuw” tussen haakjes

het was nog als weleer
eens even wat anders
dat kon nog wel een keer
een klein monster, ver weg in China

onzichtbaar, werd met miljarden actief
nee niet hier, het zal daar wel blijven
dachten wij Houtenezen heel naïef
het kwam voor het maart was, benam ons

de adem, kreeg onze geliefden in zijn macht
al schitterde buiten het licht door de bloesems
de kus werd verboden, een handdruk verdacht
op afstand knuffelen met twee handen

op de borst, als troost in zware tijden,
met corona sluipt eenzaamheid binnen
aangrijpende beelden van onmenselijk lijden
niet aanwezig kunnen zijn bij dierbaren

zorgverleners worden onze nieuwe helden
in een tijd van onzekerheid angst en verdriet
maatregelen ter bescherming gelden
we hopen op een mooi en veilig jaar

waarin het virus zich laat bedwingen
de huizen en harten opengaan
en iedereen uit volle borst mag zingen
we wensen jou en de jouwen gezondheid

overvloed en vrede in een nieuwe vorm
er komt een dag waarop rozen bloeien
met vrijheid en liefhebben als natuurlijke norm

Voor ieder een mooi twintig eenentwintig
Maak mooie momenten bijzonder.

Coproductie Dorpsdichters, 27-12-2020

De stadsdichter

kunst behoorde vroeger
tot een elite groep
nu is kunst van jou
nu is kunst van mij
nu is kunst van ons
ik kan ermee spelen
kleuren, schilderen
de ruimte ermee vullen
ik kan prachtig zingen
aan de rand van de stad
mijn gezang draagt de zon
naar de rode nacht

ik kan dichten en nog meer
letters rijgen tot woorden
slingers deur naar deur hangen
ik vertel over de stad
over wat de cultuur baart
de buren het nieuws brengen
een stad zonder dichter
is een maan zonder sterren
hoe dichter bij de stad
hoe meer vervallen ogen de muren

ik dicht de gaten

© Nico Croes

Een kaarslengte …

In de donkerste maand
brandt midden op tafel
een vijfarmige vriend
met vuurrode vingers
de kandelaar

stille hulp voor ouders
om een kinderoorlog
-over wie iets het eerst mag-
in traag druipend vet
te smoren

daar komen de strijders
nog met verbeten gezichten
door de vlammen verleid
aan tafel de vrede tekenen
met sinaasappelschillen
zacht knetterend

gelach verstomt, ogen staren
in de stilte spreekt alleen het licht
waar een gezin zich verbindt

vrede duurt maar een kaarslengte lang
als bij het stompje de oorlog hervat

wie mag er blazen?

© Henk Gilhuis

Samen voor de schoorsteen

we riepen
zwarte piet
als we iemand
op het dak zagen

we zongen samen
liedjes bij
de haard
wie zoet is krijgt lekkers

wie lekkers krijgt
is zoet zullen
onze ouders
gedacht hebben

we zetten
onze schoenen
met daarin
een wortel voor het paard

de dag erna
aten we
stamppot
met wortelen

© Hans van der Vlugt

Sint en Piet

Ik zie ze nauwelijks tot niet
de najaar en winterrijke figuren
een groot melancholisch verdriet
beweegt zich uit het vallend blad

op het Rond is het winkelen
beperkt, ook in Het Dorp, de worp gemist
warme chocolade en koek
lijken een gevallen fotoboek

de muziek en bewegingen met snoep
deed het altijd lacherig goed
ik ontmoet slechts maskerades
onderweg over de pleinen waar rijen

verdwijnen achter gesloten deuren

© Anja Tekelenburg

Saint’s Lament

Vanuit Spanje
met de boot
vaar ik met appels van Oranje
regelrecht naar code Rood

Bij aankomst zet men
zonder gêne
mij regelrecht
in quarantaine

Na in totaal
een dag of tien
heb ik mijn schip
echt wel gezien

Ik tref als ik
de wal op ga
slechts één persoon
met camera

Die meldt mij
tot mijn groot verdriet:
“Er zijn geen kind’ren
zo u ziet”.

Mijn trouwe paard
-en dat is zuur-
moet aan een
anti-schimmel-kuur

En dat geklaag
-niet te genieten-
over de kleuren
van mijn Pieten

Het liefste maak ik
rechts-om-keert
dan zien ze mij
dit jaar niet meer

Ik denk dat ik
naar Spanje vaar;
Koop je cadeautjes
Zelf maar !

© G.J.M. Zegers 2020

Krantenartikel

Trots op het punt waar wij nu staan

Artikel AD

Mishandeling 2 (schoolkind)

in de klas
door de meester
gekleineerd

vader net overleden
moeder verwaarloost hem

je stinkt
hebt luizen

in de klas
door de meester
gekleineerd

je loopt achter
stikt in verdriet

zie de gaten in je sokken

zelf continu gepest
zie ik de blokken
aan jouw benen niet

de meester schiet
de pesters te hulp
kinderen in hun schulp gekropen

nopen hem tot geniepig
kleineren en jongleren

met het kwetsbaren in zijn school

© Anja Tekelenburg

N.a.v. Week van de Mishandeling

Mishandeling 1 (gaslighting)

je bent niets
kunt niets
maakt niets
van je koken
roken mag je

weet

ik tweet je naam uit
de mannen fluiten
nemen je mee
goud verdien ik
thee te heet gedronken

beschonken wil ik je
gedrogeerd
opdat je je niet verweert …

je bent niets
wat doe je nu
hou je mond
ongezond jouw
vragen

© Anja Tekelenburg

N.a.v. Week van de Mishandeling

Uit-gestorven

daar staan ze niet
zijn hand volgt niet
het licht niet in haar haar

daar staan ze niet
zijn duim streelt niet
niet haar wang aldaar

daar staan ze niet
zij rekt zich niet
op tenen niet naar hem

daar staan ze niet
hij fluistert niet
niet met zwoele stem

daar staan ze niet
het licht valt niet
als kader op de grond

daar staan ze niet
tot mijn verdriet
hier niet op Het Rond

 

Gedicht © Danny Keff
Foto © René van den Brandt

Cultuur … morgen zou …

Op het scherpst
van de snede
tussen angst voor ziekte alsook dood
is de ruimte voor cultuur gedood

door generaties heen gedanst
in een groot avontuur
dat de dichte nacht
vol-ledig bezet

met een gebroken hart
verwarde geest
die vreest voor erger …

cultuur ondergronds
leven in het kleine binnen
we beginnen later

later

later

weer opnieuw …

 

 

© Anja Tekelenburg

Het sprookje biodiversiteit

daar stond ze in haar rode jas
te roepen: het is tijd
het is tijd voor verandering
voor meer diversiteit

voor vlinderstrook en bloeibogen
met pluriforme kruin
voor zonpaneel en regenton
en tegels uit de tuin

daar stond ze in haar rode jas
te roepen: het is tijd
geef alle beestjes ruimte
met een beter maaibeleid

er werd zowaar geluisterd
ze kreeg oevers met een lach
een bos zo mooi verwilderd
het was prachtig wat ze zag

daar ging ze met haar rode jas
ze had het naar haar zin
ze zong zo blij en huppelde
het Nieuwe Wulven in

de bloemen bloeiden weeldig
ze raakte van het pad
de laatste die haar heeft gezien…

de wolf die haar vrat

 

© Danny Keff

© 2021 — DEZE WEBSITE IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR WILLEM VAN ROOIJ CONCEPT & VORMGEVING | DIGITAL CONCEPTS EN UNIVÉ VERZEKERINGEN

Thema door Anders NorenOmhoog ↑