PODIUM VOOR POËZIE

Auteur Willem van Rooij

In de schaduw van de vrede

je schaduw ligt
en kijkt naar je kruin
reikend tot in de hemel
prachtige bladeren
zuigt het leven op
uit de kracht
van de zon

onrustige  schaduwen
slingeren heen en weer
rondom je stam
en vallen vermoeid
op een groen tapijt
een zacht briesje
beweegt het gras

Als de avond valt
gaat het licht uit
je verdwijnt
met de laatste zonnestraal
morgen ben je er weer
zodra  de zonnestralen
de nacht hebben weggebracht

© Nico Croes

Eindbeelden

Soms komt de dood als een dief.
In een onbewaakt nachtmoment
steelt hij het hart vlak naast je,
jouw liefste. Je blijft achter. Te vroeg.

Soms komt de dood als bacterie.
Een heel leger, sluipend en vuil
dat onstuitbaar je lichaam verslaat.
De witte macht moet wijken. Te laat.

Op z’n best is de dood een zachte vriendin
die je wakker kust met muziek,
je optilt uit je harde spijkerbed.
Jullie gaan samen de tijd uit.
Gewichtsloos.

© Henk Gilhuis

© 2021 — DEZE WEBSITE IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR WILLEM VAN ROOIJ CONCEPT & VORMGEVING | DIGITAL CONCEPTS EN UNIVÉ VERZEKERINGEN

Thema door Anders NorenOmhoog ↑