PODIUM VOOR POËZIE

Auteur Danny Keff

Puinhoop – gedicht bij herdenking 4 mei

laat de nacht overgaan in nacht
laat ons dromen van de wereld van gister
toen de dag begon met vogelzang
toen de zon nog opkwam boven vredig land

laat déze nacht overgaan in nacht
leid ons in dromen naar gisteren
toen onze kinderen fietsten, renden, speelden
toen we onverschillig strooiden met tijd

onverbiddelijk draait de aarde
onverbiddelijk stijgt de zon
boven onherstelbaar verleden
boven zwaar verwrongen trots

onverbiddelijk draait de aarde
met een noodgang stijgt de zon
boven huizen in puin
boven dromen in as

ik sla mijn hand voor mijn mond
ik sla mijn vuist op de grond
dit is waar mijn kinderen wonen!
dit is waar mijn kinderen zijn!

met mijn vuist op de grond
sla ik mijn hand voor mijn mond
dit is wat ik moet verwoorden
dit is wat ik duiden moet

ze zijn niet blind
ze zijn niet doof
onder mijn vleugels zien zij
onder mijn vleugels horen zij

ze zijn doof noch blind
zij horen en zien
onder het gruis hun deugd
onder het puin hun jeugd

en ze blijven vragen
vragen, niet klagen
grote, natte ogen
vegen op gezicht

ze blijven vragen
niet klagen, vragen
hun handen open
hun schouders hoog

ik sluit ze in mijn armen
druk ze ferm tegen mij aan
omdat ik ze wil troosten
omdat ik hun liefde wil

ik voel ze in mijn armen
houd ze ferm tegen mij aan
om ze te beschermen
om ze af te schermen

waar is de noodrem van de aarde?
waar is de dimmer van de zon?
want in het licht moet ik gaan zoeken
naar antwoorden van lucht

laat de ochtend schemeren naar donker
laat deze ochtend overgaan in nacht
zodat ze kunnen slapen
zodat ze kunnen dromen over fietsen, rennen, spelen

en laat de nacht overgaan in avond
en de avond overgaan in middag
en gistermiddag overgaan in ochtend
en laat de vogels bij nachteraad zingen
laat ze zingen als op de avond van 4 mei

en laat het dan morgen toch 5 mei zijn
en wij weer allen vrij zijn
en meer dan ooit tevoren blij zijn
met de vrijheid die nog is.

© Danny Keff

Autismeweek 2024

Schuttingtaal

niet vloeken, niet tieren
en zeker niet schelden
hier zijn de woorden
echt letterlijk helden

taal als verpakking
van wat je bedoelt
wat je ervaart
en je zinnelijk voelt

taal vult de gaten
brengt ons dichterbij
vormt soms een spiegel
voor ons allebei

wát wij hier schrijven
is nimmer banaal
wel grensoverschrijdend
dus toch schuttingtaal

© Gedicht: Danny Keff – 2024
© foto: René van den Brandt – 2024

Verjaardag – Houten 2024

sluit ze haar ogen
dan ziet zij de palmen
ruikt ze de trossen
met dadels zo zoet

voelt ze de tranen
gevoed door verlangen
naar Oma, haar vriendjes
haar bed in Aâmoûd

 

dan dwaalt ze naar duister
naar woest golvend rubber
de stank van benzine
gegil om haar heen

schudt ze haar hoofd
om het beeld uit te wissen
van die nacht dat haar pop
in het water verdween

 

met haar kin op haar knieën
zo zit ze te wiegen
ze neuriet een liedje
veegt haar wangen droog

aan een tweedehands beertje
vanmorgen gekregen
ja, nu is ze negen
container vier hoog

 

© Danny Keff – 2023

SCHOENENBOOM

SCHOENWISSEL A.K.A. KICKFLIP

heel gewoon een schoenenboom
je ziet ze overal
overal waar skaters zijn
het lijkt een beetje mal

maar als skater moet je skaten
met een griptape op je deck
lekker flippen, pompen, grinden
en dan dikwijls op je bek

weer een schram, wat zand en bloed
boeiend! shake it off!
een scheur, een vlek, een gat erbij
dat maakt het extra tof

je pattas zijn de basis
vette Nikes, Converse, Vans
maar van al dat flat ground skaten
slijt je schoeisel echt immens

met je tenen door de neuzen
met je hielen door de hak
strik je voor het laatst die veters
en dan mik je op een tak

je schoenen zijn er blij mee
ze hangen trots en glimmend, want
ze hebben ook hun laatste trick
FLYING KICKS geland

© Danny Keff – 2023

MOLEN BIESTERPOLDER

ruim honderd jaren
stond je te malen
het rad in het rond
het water omhoog

je klusje te klaren
toch staat men te balen
drassige grond
je houdt het niet droog

 

naar avondlucht spieken
om wat ze gaan krijgen
bidden om zegen
weer gunstig gezind

machtige wieken
gehuld in diep zwijgen
wekenlang regen
geen klein zuchtje wind

 

hoe hoger het water
hoe meer mensen smalen
hoe harder ze schelden
ze geven je op

men hint reeds op later
met stoomgemalen
je moet het ontgelden
“rot op, Spinnekop!”

 

nu laat ik een traan, want
ik weet wat er was
niet óm te buigen
het is wat het is

wat rest is een eiland
nu iemands terras
een stille getuige
van mijn groot gemis

 

© Danny Keff – 2023

SCHELPEN

Schelpen

ik zoek schelpen
en vind rust

mijn emmer is leeg
net als mijn hoofd

niet gevonden wat ik zocht
wel wat ik nodig had

zand tussen mijn tenen
wind in mijn haar

en als ik straks thuiskom
dan lach ik naar haar

een zoen op haar lippen
haar wangen
haar oor-
schelpen

 

© Danny Keff – 2018

TUNNELVISIE

TUNNELVISIE is één van de virtuele kunstwerken in de openbare ruimte binnen de gemeente Houten.
De dorpsdichters zien graag meer inspirerende teksten terug in het straatbeeld van Houten en de kleine kernen.

Uiteraard is het ultieme streven deze kunstwerken uiteindelijk daadwerkelijk gerealiseerd te krijgen.
Tot die tijd schetsen we met de virtuele kunstwerken een beeld van hoe locaties kunnen worden verrijkt.

TUNNELVISIE met de tekst: “HOE DIEPER JE GAAT, HOE GROTER JE WORDT”, is een kunstwerk voor de fietstunnel tussen de Molenzoom en de Kruisboog. Het refereert aan de kernactiviteiten van de Kruisboog: leren en sporten.

Heeft u een inspirerend idee voor virtuele Houtense buitenkunst? Stuur gerust uw idee naar ons op: info@dorpsdichterhouten.nl
Wij werken het idee graag voor u uit tot een virtueel kunstwerk.

Ochtendglorie

OCHTENDGLORIE

een prachtverhaal
de nachtegaal
ooit spotvogel geweest
raakt naast het veld
nooit uitgeteld
zijn liedje is een feest

hij is de spil
draait niet om wil
hij is van dat-kan-je
door zijn lach
ontwaakt de dag
en kleurt het land oranje

Gedicht: © Danny Keff
Foto: Bondscoach Louis van Gaal. © ANP

Gedicht bij overhandigen burgerinitiatief aan burgemeester

https://www.houtensnieuws.nl/nieuws/overig/882533/dorpsdichter-burgerinitiatiefArtikel in het Groentje

De Hulpsint

oh, dit maakt me reuze blij
Sinterklaas kijkt terug naar mij
als ik in de spiegel staar
mooie baard en lang wit haar

“zo zo!” zegt hij.. laag en traag
“je ziet er piekfijn uit vandaag!”
nog één knipoog en dan hop
ik blijf zitten, Sint staat op

staf in hand en mijter recht
daar gaat Sint, hij is het echt!
met zijn ouwe, trouwe Piet
plankenkoorts dat kent hij niet

zijn zenuwen is hij de baas
hij gelooft in Sinterklaas!

© Danny Keff

Met de beste intenties

de platte gemeente
met het blauw hoog in vaandel
was niet rood genoeg
voor eloquente woorden

het gemeen tehuis
investeerde in een onderscheiding
niet in de vorm van een pen of speld
maar namens het volk… een dolk

er drijft een lijk
in de grachten van Venetië

de gondelier wendt het roer
en de duiven krijgen voer.
er drijft een dichter
een lijk op z’n retour

in de hemel besefte zij pas
dat het kleinood
een briefopener was

 

In dit gedicht is gebruik gemaakt van fragmenten uit het lied ’t Lijk van Klein Orkest

Après Theater Kapsalon

lichten lonken
wazig dronken
hoewel wankel
toch we staan
 
zalen gonzen
glazen plonzen
mensen dansen
af en aan
 
blijf maar tappen
grollen grappen
jong en oud
drink met ons mee
 
wees geen watje
nóg een adje
gewaarschuwd mens
die drinkt voor twee
 
er is geen morgen
ban de zorgen
leef de lol
dus zuipen, maar
 
in het theater
steeds nog staat er
bezem vol
met plukjes haar
 
 
Danny Keff

Klimaatdichter – Danny Keff

Danny kon er op 22 mei helaas niet bij zijn. Zijn bijdrage is hieronder toch als video te bekijken. Het eerste deel is geheel in het thema: Klimaatdichters. Het tweede deel zijn gedichten bij het kunstwerk HIER, waar we tijdens de wandeling hebben stilgestaan.

22 mei: Poëzie aan de Slinger

Verontrustend, inspirerend en mobiliserend dat is wat een klimaatdichter tracht te zijn met haar of zijn klimaatpoëzie. Je kunt de ozonlaag niet dichten met woorden of een overstroming voorkomen met een vloedgolf aan zinnen… of toch wel? Naar voorbeeld van… Verder lezen →

Medio maart

opzij, opzij, opzij
maak plaats, maak plaats, maak plaats
want onze nieuwe leiders zijn er haast

we moeten debatteren, kiezen, stemmen,
formatteren
en weer doorgaan

de één die is wat banger
de ander wil niet langer blijven staan!


ik heb behoefte aan stilte
en aan rust
de lentezon die mij zacht kust
aan echt, aan groen en puur
aan de kracht van de natuur

en daarom met mijn stem
trap ik even op de rem
en is de huidhonger, zo gek
plots gestild
door paddentrek

© Danny Keff
Vrij naar “Opzij” – Herman van Veen

Kerststuk

het is toch zo gezellig
rondom Kerstmis ieder jaar
handen vol met blaren
van dat stomme engelhaar

overal die lampjes
en die snoeren in de knoop
geen plek meer in de koelkast
heel je huis weer overhoop

oh wat moet ik dragen
wat smijt ik dit jaar op het bord
nee, ik kan niet wachten
tot het januari wordt

stomme pakjes kopen
waar echt niemand iets aan heeft
echt ik heb nog nimmer
fijne feestdagen beleefd

het hele land door racen
visite hier, bezoekje daar
en weer die stomme beenham
dan te rauw en dan te gaar

en dan oudjaarsavond
leuk doen tot na middernacht
het nieuwjaar brak beginnen
welke gek heeft dat bedacht?

ik voel met Ebenezer
en die goede oude Grinch
ik lig de donk’re dagen
met eenieder in de clinch

steeds maar weer hetzelfde liedje
en ik trap er steeds weer in
laat ik allen toch weer binnen
maak het ieder naar zijn zin

Maar nee, niet twintig-twintig
ik zeg “Nee” en ik bedank
anders zit ik straks op zeker
met een burn-out op de bank

volledig naar de klote
mijn gevoelens voor Kerstmis
vandaar dus dat de titel
van dit rijmsel “Kerststuk” is

© Danny Ebenezer Keff

De stadsdichter

kunst behoorde vroeger
tot een elite groep
nu is kunst van jou
nu is kunst van mij
nu is kunst van ons
ik kan ermee spelen
kleuren, schilderen
de ruimte ermee vullen
ik kan prachtig zingen
aan de rand van de stad
mijn gezang draagt de zon
naar de rode nacht

ik kan dichten en nog meer
letters rijgen tot woorden
slingers deur naar deur hangen
ik vertel over de stad
over wat de cultuur baart
de buren het nieuws brengen
een stad zonder dichter
is een maan zonder sterren
hoe dichter bij de stad
hoe meer vervallen ogen de muren

ik dicht de gaten

© Nico Croes

Lancering website

Op 16 november 2020 is onze website officieel geopend. Hieronder kun je de video bekijken van de opening die online heeft plaatsgevonden. Met hartelijke dank aan wethouder Jan Overweg die deze opening met de voordracht van een gedicht heeft verzorgd.

Uit-gestorven

daar staan ze niet
zijn hand volgt niet
het licht niet in haar haar

daar staan ze niet
zijn duim streelt niet
niet haar wang aldaar

daar staan ze niet
zij rekt zich niet
op tenen niet naar hem

daar staan ze niet
hij fluistert niet
niet met zwoele stem

daar staan ze niet
het licht valt niet
als kader op de grond

daar staan ze niet
tot mijn verdriet
hier niet op Het Rond

 

Gedicht © Danny Keff
Foto © René van den Brandt

Autisme en mondkapjes

Beangstigend zegt hij
mensen veraf
en naderbij
communicatie
vol eliminatie
van gezichten
maakt het leven
nog lastiger met de ander
hier verandert geen
gewoonte aan…

hoe kan ik hiermee omgaan?
ik dagdroom en droom
van de tijd voor deze crisis
Jezus wat is het leven waard
als je niets meer ervaart

van mede menselijke communicatie …

het is een dreigende sensatie …

© Anja Tekelenburg

© 2024 — DEZE WEBSITE IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR WILLEM VAN ROOIJ CONCEPT & VORMGEVING | DIGITAL CONCEPTS EN UNIVÉ VERZEKERINGEN

Thema door Anders NorenOmhoog ↑