PODIUM VOOR POËZIE

maand december 2020

Jaarwisseling 2020

terug naar het ’t begin
we rolden als vanouds
een schoon nieuw jaar in
“nieuw” tussen haakjes

het was nog als weleer
eens even wat anders
dat kon nog wel een keer
een klein monster, ver weg in China

onzichtbaar, werd met miljarden actief
nee niet hier, het zal daar wel blijven
dachten wij Houtenezen heel naïef
het kwam voor het maart was, benam ons

de adem, kreeg onze geliefden in zijn macht
al schitterde buiten het licht door de bloesems
de kus werd verboden, een handdruk verdacht
op afstand knuffelen met twee handen

op de borst, als troost in zware tijden,
met corona sluipt eenzaamheid binnen
aangrijpende beelden van onmenselijk lijden
niet aanwezig kunnen zijn bij dierbaren

zorgverleners worden onze nieuwe helden
in een tijd van onzekerheid angst en verdriet
maatregelen ter bescherming gelden
we hopen op een mooi en veilig jaar

waarin het virus zich laat bedwingen
de huizen en harten opengaan
en iedereen uit volle borst mag zingen
we wensen jou en de jouwen gezondheid

overvloed en vrede in een nieuwe vorm
er komt een dag waarop rozen bloeien
met vrijheid en liefhebben als natuurlijke norm

Voor ieder een mooi twintig eenentwintig
Maak mooie momenten bijzonder.

Coproductie Dorpsdichters, 27-12-2020

Mijn engeltje

bedankt dat je er was
we stonden samen op de stoep
bij de hemelpoort zowaar

je was er
ongemerkt
maar voelbaar daar

op het moment
dat ik het nodig had
of zomaar

je was er het hele jaar
ook nu met kerst
en ik weet nu waar

in de boom
zit nog je engelenhaar

© Hans van der Vlugt

Kerststuk

het is toch zo gezellig
rondom Kerstmis ieder jaar
handen vol met blaren
van dat stomme engelhaar

overal die lampjes
en die snoeren in de knoop
geen plek meer in de koelkast
heel je huis weer overhoop

oh wat moet ik dragen
wat smijt ik dit jaar op het bord
nee, ik kan niet wachten
tot het januari wordt

stomme pakjes kopen
waar echt niemand iets aan heeft
echt ik heb nog nimmer
fijne feestdagen beleefd

het hele land door racen
visite hier, bezoekje daar
en weer die stomme beenham
dan te rauw en dan te gaar

en dan oudjaarsavond
leuk doen tot na middernacht
het nieuwjaar brak beginnen
welke gek heeft dat bedacht?

ik voel met Ebenezer
en die goede oude Grinch
ik lig de donk’re dagen
met eenieder in de clinch

steeds maar weer hetzelfde liedje
en ik trap er steeds weer in
laat ik allen toch weer binnen
maak het ieder naar zijn zin

Maar nee, niet twintig-twintig
ik zeg “Nee” en ik bedank
anders zit ik straks op zeker
met een burn-out op de bank

volledig naar de klote
mijn gevoelens voor Kerstmis
vandaar dus dat de titel
van dit rijmsel “Kerststuk” is

© Danny Ebenezer Keff

De stadsdichter

kunst behoorde vroeger
tot een elite groep
nu is kunst van jou
nu is kunst van mij
nu is kunst van ons
ik kan ermee spelen
kleuren, schilderen
de ruimte ermee vullen
ik kan prachtig zingen
aan de rand van de stad
mijn gezang draagt de zon
naar de rode nacht

ik kan dichten en nog meer
letters rijgen tot woorden
slingers deur naar deur hangen
ik vertel over de stad
over wat de cultuur baart
de buren het nieuws brengen
een stad zonder dichter
is een maan zonder sterren
hoe dichter bij de stad
hoe meer vervallen ogen de muren

ik dicht de gaten

© Nico Croes

Een kaarslengte …

In de donkerste maand
brandt midden op tafel
een vijfarmige vriend
met vuurrode vingers
de kandelaar

stille hulp voor ouders
om een kinderoorlog
-over wie iets het eerst mag-
in traag druipend vet
te smoren

daar komen de strijders
nog met verbeten gezichten
door de vlammen verleid
aan tafel de vrede tekenen
met sinaasappelschillen
zacht knetterend

gelach verstomt, ogen staren
in de stilte spreekt alleen het licht
waar een gezin zich verbindt

vrede duurt maar een kaarslengte lang
als bij het stompje de oorlog hervat

wie mag er blazen?

© Henk Gilhuis

Gangmakers

raak me met puur zoet bitter
een gang maakt zijn opwachting
bij het overleg dat uitleg voorbij
het woord vrij laat en mensen
voor procedures en wetten
in weten serieus neemt

mensen willen leven
verbinden
spelen en genieten
we gieten angst uit de pot
en vullen de kopjes
met koffie en thee

nemen een gang mee …
en maken zo samen
een bruisend Houten

© Anja Tekelenburg

De Hulpsint

oh, dit maakt me reuze blij
Sinterklaas kijkt terug naar mij
als ik in de spiegel staar
mooie baard en lang wit haar

“zo zo!” zegt hij.. laag en traag
“je ziet er piekfijn uit vandaag!”
nog één knipoog en dan hop
ik blijf zitten, Sint staat op

staf in hand en mijter recht
daar gaat Sint, hij is het echt!
met zijn ouwe, trouwe Piet
plankenkoorts dat kent hij niet

zijn zenuwen is hij de baas
hij gelooft in Sinterklaas!

© Danny Keff – December 2020

In een kinderwereld gekropen

Lieve Sinterklaas
als je bij ons komt
dan ga ik voor jou zingen
Ozosnel krijgt een wortel
jammer dat Piet ziek is
mama vertelde mij
dat hij rode hond heeft
en dat hij misschien rood blijft
dat vind ik niet zo erg
maar als hij koorts krijgt
dan is het echt niet leuk
Ik ga niet meer op je schoot zitten
het mag niet meer
Papa zei dat ik te zwaar ben

ik heb gehuild
je bent heel oud
misschien ga je dood
en dan kom je niet meer
als ik groot ben
ga ik kadootjes kopen
voor arme kinderen

mijn spaarpot is leeg
helemaal leeg
een muts gekocht
voor Hanane mijn vriendin
een jongetje in de klas
had een stukje
van haar hoofddoek geknipt
als zij de muts draagt
dan ziet niemand dat

Ik ruik speculaas…

© Nico Croes
3 december 2020

© 2021 — DEZE WEBSITE IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR WILLEM VAN ROOIJ CONCEPT & VORMGEVING | DIGITAL CONCEPTS EN UNIVÉ VERZEKERINGEN

Thema door Anders NorenOmhoog ↑