Χάνονται σιγά σιγά στο μακρεμενο παρελθόν,

στη θέση τους έρχονται νέες μορφές που σκιαζουν τις παλιές.

Και προσδοκώ ανυπόμονος την καινούρια μέρα, με όσα αυτή θα φέρει.

Η ζωή μου γέμισε απο νέα όνειρα,

Που παραμερισαν τα παλιά.

Νέες μορφες έδωσαν την θέση τους στις παλιές.

Και όλα άλλαξαν,

σαν στο στεγνό και άψυχο χώμα να ρίχνεις νερό,

και μονομιάς φουντώνει βλάστηση,

που το καλύπτει και δεν φαινεται πια.

Από όσα πριν επιθυμούσα,

μου εδωσε η αγάπη περισσότερα.

Μέχρι την τελευταία μου πνοή,

θα έχω αξέχαστη την θυμηση σου, βαθιά μέσα μου,

σαν τις ρίζες του δέντρου που μπαίνουν βαθια στο χώμα ψάχνοντας

αδιακοπα για νερό.

 

Ik weet niet of ik van je zal houden,

Tot mijn laatste adem komt,

Ιk weet niet of mijn liefde voor jou die nu, vandaag bloeit,

morgen niet verwelken zal,

zoals een roos wanneer de hete zomerwind waait.

 

Wat ik wel weet is dat sinds ik je ontmoette,

mijn leven veranderde.

De deuren van de hemel gingen open

en een wind bracht mij naar de hemel.

Vreugde kwam mijn licham binnen,

hoop omringde mij,

en ik begon in wonderen te geloven.

 

De vreugde veranderde de beelden van weleer,

de hoop gaf mij nieuwe perspectieven,

mijn oude vrienden, mijn oude liefdes dreven weg,

alsof ik in een trein stapte die mij verweg brengt.

En jou wereld werd de mijne.

 

Mijn oude dromen worden  herinneringen.

Langzaam verdwijnen ze in het verre verleden.

In hun plaats komen nieuwe beelden die de oude overschaduwen.

En ik kijk ongeduldig uit naar de nieuwe dag, met alles wat die zal brengen.

 

Mijn leven vulde zich met nieuwe dromen,

en de oude schoof ik opzij.

En alles veranderde,

zoals water gieten op droge en levenloze grond,

en ineens onspringt er leven,

dat de grond bedekt en onzichtbaar maakt.

 

Van wat ik vroeger verlangde,

gaf de liefde mij meer.

Tot mijn laatste adem,

zal je herinnering onvergetelijk zijn, diep in mij,

zoals de wortels van de boom de grond diep in gaan,

op zoek naar water.

Jor Pan

2024