Dorpsdichter Houten

PODIUM VOOR POËZIE

Poëzie aan de slinger

Sticky berichten

Opgeven bij Dorpsdichter Houten
info@dorpsdichterhouten.nl:

UITNODIGING

Velen zijn al langs geweest bij het Internationaal Podium ‘Avenida Poesía’ om gedichten in verschillende talen en de Nederlandse vertaling daarvan te lezen.

De gedichten zijn van de hand van dichters uit El Salvador, Oekraïne, Duitsland, Aruba, Ierland, Turkije, Griekenland, Rusland, Bosnië-Herzegovina en Nederland.

Ook u kunt de gedichten lezen op de schutting van de familie Noorlander (hoek Koolmeeshaag / Goudvinkhaag) . Mocht u de gedichten nog niet hebben gelezen, dan bent u van harte uitgenodigd om een bezoek te brengen aan dit poëziepodium. Op voorwaarde dat het niet hard waait, worden de gedichten dagelijks opgehangen.

Er zijn ook meerdere  gedichten te lezen in de Goudvinkhaag alias ‘Avenida Poesía’.  Deze zijn geplaatst achter schuurramen van de oneven nummers.

Puinhoop – gedicht bij herdenking 4 mei

laat de nacht overgaan in nacht
laat ons dromen van de wereld van gister
toen de dag begon met vogelzang
toen de zon nog opkwam boven vredig land

laat déze nacht overgaan in nacht
leid ons in dromen naar gisteren
toen onze kinderen fietsten, renden, speelden
toen we onverschillig strooiden met tijd

onverbiddelijk draait de aarde
onverbiddelijk stijgt de zon
boven onherstelbaar verleden
boven zwaar verwrongen trots

onverbiddelijk draait de aarde
met een noodgang stijgt de zon
boven huizen in puin
boven dromen in as

ik sla mijn hand voor mijn mond
ik sla mijn vuist op de grond
dit is waar mijn kinderen wonen!
dit is waar mijn kinderen zijn!

met mijn vuist op de grond
sla ik mijn hand voor mijn mond
dit is wat ik moet verwoorden
dit is wat ik duiden moet

ze zijn niet blind
ze zijn niet doof
onder mijn vleugels zien zij
onder mijn vleugels horen zij

ze zijn doof noch blind
zij horen en zien
onder het gruis hun deugd
onder het puin hun jeugd

en ze blijven vragen
vragen, niet klagen
grote, natte ogen
vegen op gezicht

ze blijven vragen
niet klagen, vragen
hun handen open
hun schouders hoog

ik sluit ze in mijn armen
druk ze ferm tegen mij aan
omdat ik ze wil troosten
omdat ik hun liefde wil

ik voel ze in mijn armen
houd ze ferm tegen mij aan
om ze te beschermen
om ze af te schermen

waar is de noodrem van de aarde?
waar is de dimmer van de zon?
want in het licht moet ik gaan zoeken
naar antwoorden van lucht

laat de ochtend schemeren naar donker
laat deze ochtend overgaan in nacht
zodat ze kunnen slapen
zodat ze kunnen dromen over fietsen, rennen, spelen

en laat de nacht overgaan in avond
en de avond overgaan in middag
en gistermiddag overgaan in ochtend
en laat de vogels bij nachteraad zingen
laat ze zingen als op de avond van 4 mei

en laat het dan morgen toch 5 mei zijn
en wij weer allen vrij zijn
en meer dan ooit tevoren blij zijn
met de vrijheid die nog is.

© Danny Keff

Het maïsje in mij*

Ooit was ik een harde gele kern

zo klein en toch zo vol van potentieel.

Ik ontwikkel mij als één geheel

gelijk het universum met haar sterr’n

uiteenknalt als een deeltje in het CERN.

Alles beter dan vermaald tot meel.

Ik ontpop graag in een pan met steel.

Mijn maïsknal hoor je donderen in Bern.

Mijn tututje werd een chic gewaad.

Ik voel de blikken op mijn maïs gericht.

De adamsappel onder mijn gezicht

is het die mijn heerlijkheid verraadt.

Zien wie ik was – niet ben – maakt mij zo kwaad

ontploft mijn maïsje in een knal van licht.

Sonnet gemaakt tijdens Poësoep met Danny, Christel, Roelf, Nico, Bauke en
Tove

Dichters in de zon

het kon niet op
gestopt
doorgaan
ingaan
op de vreugde

muze
geleefd
doorleefd

op een kleedje
in de zon

 

Anja Tekelenburg

Poëzie aan de Slinger 13 april 2023

Poëzie aan de Slinger

Cultuur in

Woord en beeld

Kunstig verwoord

Door zoveel hoofden

In zoveel zinnen

Een wandeling in gedachten

Soms hilarisch

Vaak ook

Serieus

Vlinders in een struik

Of

Vlinders in je buik

Hai koe!

Ben je mooeeee?

Durf je het te zeggen

In het publiek

Alleen met taal

Of ook met muziek?

Gedachten die aan

De dichter ontspruiten

Waarmee die zijn

Of haar

Gevoel

Kan uiten

Opdat dit nimmer zal verdwijnen

Zodat de zon

In woord

En klank

Blijft schijnen
 

G.J.M. Zegers 2024

Kunstwerk Tonnie

Het organisme beweegt

geketend op een spiegel

zwart wit dansende orka

rennende woeste stier

achter de rode lap van

versluierde wolken gevangen

in pixels op mat plaatstaal

Het orgastische bewegen

in fantastische ogen blikken

belooft het hout zachtheid

organismen gestold in pixels

 

(ecowijk: Anja Tekelenburg)

Haiku

Zompige aarde

overhangend nat appelblad

over het tuinpad

 

(ecowijk: Anja Tekelenburg)

Haiku

Rozemarijn blauw

bedekt geurige avond

volle lentelucht

 

(ecowijk: Anja Tekelenburg)

Kunst om de Hoek JoCa

De adelaar
en condor

mannelijk

vrouwelijk

noord

zuid

elementen en levenslijnen
verfijnd getekend

ragfijn vastgelegd
in een lijnenspel

de adelaar
en condor

Wonder dat leven heet
vergeten wijsheid
weer gevonden in de vlucht

 

Anja Tekelenburg

Kunst om de Hoek: 70+ project

spelden op takken
gelakte herinneringen
aan zoveel leven dat
traag vergaat in gif
en straling een virus
dat onzichtbaar
merkbaar alles
tot AI en chaos
terugbrengt
de dood vergroot

vlinders op takken
gelakte herinneringen
aan het ware leven

 

Anja Tekelenburg

Poesoep

Flyer-poesoep

Autismeweek 2024

Proljeće

Proljeće dolazi i sve cvjeta

U našoj ulici ima za sve mjesta

Cvrkut ptica donosi novi dan

Ja se budim i nisam sam

Sunčani zraci obasjavaju moje lice

Čuju se krici djece

I sve je kao u jednoj priči

Dražen Pandža

Bosnië en Herzegovina

2024

 

 De lente

De lente komt en alles bloeit

In onze straat is plek voor iedereen

Vogel gezang brengt een nieuwe dag

Ik word wakker en ben niet alleen

De zonnestralen schijnen op mijn gezicht

De stemmen van kinderen op straat

Alles lijkt net als in een sprookje

weer dronken wij warme slaap uit een kop

met ogen gesloten stonden we op

 

sloegen de dekens als jas om ons heen

op weg naar het dak waar de maan op ons scheen

 

conjunctie van sterren, een schier lange rij

startbaan voor droomvlucht voor jou en voor mij

 

we spreidden ons dekbed als vogels gelijk

en zweefden en dansten door het hemelrijk

 

de melkweg ons speelveld, de maan onze bal

we strooiden met sterren, ons doel het heelal

 

we landden bij schemer weer terug in ons bed

een dag net als gister, voorbij met de pret

 

de dagen zijn draagbaar, aanzienlijk verzacht

want wij konden dansen en zweven vannacht

 

Sergei Perepelkin

2024

Η αγαπη μου

Χάνονται σιγά σιγά στο μακρεμενο παρελθόν,

στη θέση τους έρχονται νέες μορφές που σκιαζουν τις παλιές.

Και προσδοκώ ανυπόμονος την καινούρια μέρα, με όσα αυτή θα φέρει.

Η ζωή μου γέμισε απο νέα όνειρα,

Που παραμερισαν τα παλιά.

Νέες μορφες έδωσαν την θέση τους στις παλιές.

Και όλα άλλαξαν,

σαν στο στεγνό και άψυχο χώμα να ρίχνεις νερό,

και μονομιάς φουντώνει βλάστηση,

που το καλύπτει και δεν φαινεται πια.

Από όσα πριν επιθυμούσα,

μου εδωσε η αγάπη περισσότερα.

Μέχρι την τελευταία μου πνοή,

θα έχω αξέχαστη την θυμηση σου, βαθιά μέσα μου,

σαν τις ρίζες του δέντρου που μπαίνουν βαθια στο χώμα ψάχνοντας

αδιακοπα για νερό.

 

Ik weet niet of ik van je zal houden,

Tot mijn laatste adem komt,

Ιk weet niet of mijn liefde voor jou die nu, vandaag bloeit,

morgen niet verwelken zal,

zoals een roos wanneer de hete zomerwind waait.

 

Wat ik wel weet is dat sinds ik je ontmoette,

mijn leven veranderde.

De deuren van de hemel gingen open

en een wind bracht mij naar de hemel.

Vreugde kwam mijn licham binnen,

hoop omringde mij,

en ik begon in wonderen te geloven.

 

De vreugde veranderde de beelden van weleer,

de hoop gaf mij nieuwe perspectieven,

mijn oude vrienden, mijn oude liefdes dreven weg,

alsof ik in een trein stapte die mij verweg brengt.

En jou wereld werd de mijne.

 

Mijn oude dromen worden  herinneringen.

Langzaam verdwijnen ze in het verre verleden.

In hun plaats komen nieuwe beelden die de oude overschaduwen.

En ik kijk ongeduldig uit naar de nieuwe dag, met alles wat die zal brengen.

 

Mijn leven vulde zich met nieuwe dromen,

en de oude schoof ik opzij.

En alles veranderde,

zoals water gieten op droge en levenloze grond,

en ineens onspringt er leven,

dat de grond bedekt en onzichtbaar maakt.

 

Van wat ik vroeger verlangde,

gaf de liefde mij meer.

Tot mijn laatste adem,

zal je herinnering onvergetelijk zijn, diep in mij,

zoals de wortels van de boom de grond diep in gaan,

op zoek naar water.

Jor Pan

2024

KENTE ÖZLEM

Sokaklarında dolaşabilirsem bir gün yine

Sanki senin bir parçanmış gibi

Heyecanim eskisinden fazla

Koklasam insan esen rüzgarlarını

Yokuşlarına lanetler yağdırsam,

Güzellerine sevdalansam her adim başı

Karanlığında korkarak yürüsem ama

Seni sende yaşasam be İstanbul!

Sen benim varlığımın kederi

Ey sevdaların kalesi

Geleceğim umutlarımı kuşanıp

Haykırmak için özgürlük türküsünü.

als ik weer op een dag door je straten mag dwalen

alsof het echt een deel is van jou

mijn enthousiasme is groter dan voorheen

als ik de geur van je volk ruik

 

ik vervloek je hellingen

maar bij elke stap wordt ik verliefd

op je schoonheden

ook al loop ik met angst in het donker

Ik wou dat ik bij jou kan leven, Istanbul!

 

jij bent het verdriet van mijn bestaan

ooo, kasteel van liefde, hoopvol kom ik

om het lied van de vrijheid

uit volle borst te zinge

Oktay Petek

2024

HOME

Home is where…

Deep rooted connection and alignment happen effortlessly,

Where my protective wall just falls away,

Where I am understood without claim,

Where my inner song awakens and takes flight,

Where the familiar wraps around me like a warm old blanket,

And whiffs of past lives bridges generations.

 

Home is where….

A melody passed down in the bones of my people,

Is echoed in my silent prayers and

In my homesick longing for my land,

In dreams of pacing the old acre and

In the earthy smell of freshly ploughed fields.

 

Home is…

In the singsongs of a family gathering,

In the memories of happy days spent together,

In the reminiscing’s of times gone by,

Returning to the streets of my youthful self,

In the flashings of that free-spirited teenager

Or of that me child who is one with the earth.

 

Home is where…

The gurgling stream speaks my mother tongue,

While the sleeping giants moan lowly as I meander along the mountain path

And the crashing wave pulls me closer with every tidal breath.

 

Home is where…

The fairy ring remains an untouched sacred space

And ditches are decorated with navelwort and primrose,

Interwoven by a vibrant green carpet of moss.

 

Home is…

Feeling safe where my inner compass

no longer searching for what’s beyond,

Where a contentment and a oneness unfold,

Rejoicing in me just being, being home.

 

Olivia O’Keeffe

2023

COMPA NANZI  A NEK CHA TIGER

“Compa Nanzi bo por a yudami mañan

mi tin hopi trabou den cunucu di Dodo”

Compa Nanzi semper ta  gusta duna un man

antayera el a yuda bisiña Cododo

e sa si e yuda Cha Tiger e mag di subi

su lomba pa piki carpata y piki pieuw

den palo di watapana ta wak un chuchubi

kaweta sinta ariba un taki bieuw

chapi ta bin, chapi ta bay e curpa ta cansa

solo, sed y hamber ta haci nan loco

a bira ora pa tuma un rato pa descansa

bon friew, ki dushi lo ta awor un awa di coco

Cha Tiger ta benta chapi un banda pa bay

busca algo pa bebe, tambe un plato di cuminda

na careda e kier a bay pero ay… el a cay

e no a mira e chapi di Compa Nanzi den caminda

grandi cu e tiger ta  e ta grita di dolor

pa colmo su cuero a haya basta daño

su chanchan bon rasca cu un color

di cuero maltrata, hopi straño

Compa Nanzi a console y priminti

cu e ta bay percura pa tur cos bin bon

lo e bay cumpra un crema na Tanti

kende tin un botica na Ponton

e no a bay ningun botica, ta gaña e ta gaña

e a bay cumpra verf preto na  Kooyman

ora e ta back Cha Tiger a stop di gruña …

e herida a kede preto. Compa a laba man

e chuchubi a mira tur cos y pronto

e noticia a plama den tur skina

Cha Tiger tin chanchan preto

 

“Compa Nanzi kan je mij morgen helpen 

ik heb een hoop werk in de tuin van Dodo” 

Compa Nanzi heeft zo velen geholpen

eergisteren was hij druk bij buurman Cododo 

 

als hij Cha Tiger helpt dan mag hij op zijn rug klimmen 

hij mag dan de luizen en tekens hebben

op een oude tak loert een chuchubi, zijn ogen glimmen 

nieuwsgierig wacht hij op wat gaat komen  

de twee  beuken maar door, vermoeidheid slaat toe

hitte, dorst en honger, ze kunnen er niks meer van bakken

het wordt tijd voor een brake, ze zijn moe

wat zal een goed gekoelde cocosmelk nu lekker smaken

 

Cha Tiger gooit de spade opzij

rent weg om wat eten en drinken te halen 

ai… hij kwam ongelukkig ten val op zijn zij

gestruikeld over een spade, echt balen

 

zwaar, donker geluid spuit uit zijn grote mond

van pijn is zijn gezicht  rood verkleurd 

zijn bips is beschadigd, gelukkig geen open wond

de huid is wel een beetje gescheurd

 

troostwoorden in overvloed en met zielige stem

belooft Compa Nanzi dat hij de zere plek zal verzorgen

bij zijn tante’s apotheek in Ponton gaat hij voor hem 

een zalf kopen, beter meteen doen dan wachten tot morgen

 

Compa Nanzi liegt, hij is niet naar de apotheek gegaan

maar naar  Kooyman, een  blik zwarte verf gekocht 

weer terug  treft hij een rustige Cha Tiger aan

… 

de zere plek werd bedekt met een laagje zwarte verf

… 

de chuchubi heeft dit alles gezien

iedereen weet het nu 

Cha Tiger heeft een zwarte kont

Nico Croes

2023

GEBED

 

Hoe hard ik ook mijn best doe,

er is niets nieuws onder de zon.

Ik eindig steeds waar ik begon.

Ik ben het zwoegen moe.

Behoed mij God, voor apathie,

voor hen die onze onschuld stelen.

Zegen mijn dag, het brood en spelen,

en schijn mij bij, zodat ik helder zie.

Mijn ziel, door twijfel aangevreten,

laat haar niet door de knieën gaan.

Versterk mij, maak ruim baan

voor trouw aan mijn geweten.

Vul mijn beker tot de rand,

dan zal ik niet verslappen.

dan zal de angst mij niet vertrappen,

dan zal ik rusten in uw hand.

Markeer mij op uw lijst, niet hoog of laag,

maar ergens in het midden.

En hoor mij zachtjes bidden.

Verzacht mij en vertraag

en leg mij in een veld vol bloemen.

Spreek stil tot mij, een liefdeslied,

een handvol hoop. Verlaat mij niet

zonder mijn naam te noemen.

Als u mij kust, kan ik het kwaad

weerstaan en voor het goede kiezen.

Al zou ik alles om mij heen verliezen,

ik vlieg op vleugels van de dageraad.

Vertaling van  Annemieke Reesink.

Oekraiens gedicht van  Oksana Korondevych.

titel: Молитва

Молитва

 

Як не крути, та в житті все статично..

Практично-тактично.

Етично-критично.

Еротично?.Скептично.. Звично й не дуже..

Бережи ,мене Боже,

Від людей байдужих!

Благослови мій день

На Хліб і видовища!

Бережи ж Бо,

Світлим моє середовище!

І сумлінню моєму не Буде,хай совісно!

Бережи Сумління,

щоб не стояти на вколішках!

Дай води щоб набрати по Вінця,до вух,

Щоб слова не калічили серпанковий Дух.

Борони від сумнівів!

Звільни ж від марева.

Дай дорогу рівну

Чи підбори надійні?.

Поміть мене в списку

Проте не високо і не низько..

Тримай за руку,

Проте непомітно..

Встеляй,частіше,

Стежини квітами..

Промовляй беззвучно

Проте в серце і влучно..

Не залиш без Надій..

Дай пригоршню Мрій..

Борони від добра,

Щоб уникнути зла..Обіймай міцно,

Цілуй цнотливо,

Роби ,що хочеш..

Облиш лишень Крила.

Oksana Korondevych.

SPITTEN OP POËZIE

“Poëzie is kaulo k*t man

een gedicht is tantoe saai

mattie, mij niet over appen

b-boys checken Spotify”

 

Bro, blijf jij maar lekker streamen

wil wel ff dat je weet

al die gangstas die lauw rappen

al die gasten zijn

poëet!

 

-DeCaff-

LAND VAN OP EN NEER

Land van mijn voeten, mijn wortels

vandaag troost een zee van afstand mij

Ik zet mijn bril recht

en kijk door het raam

De maan is weer vol rond geworden

tussen nostalgie en vreugde

Welk deel van mij brengt me naar jou?

 

Land van as

dat eergisteren de schemering zag ik vallen

Ik ademde de geur in van mango en bloed

en de stinkende rook

werd een eeuwig spinnenweb in mijn hart

Ik heb vleugels in mijn wortels geweven

Welke heimwee herberg ik in mijn hart vanaf de

tijd dat je mij verbannen hebt?

 

Land pijnlijk en omarmend

vergane aarde

rottende huid

geur van brandhout en geroosterde maïs

geur van dennen en bergen

Wie van mij vertrekt en komt niet terug?

 

Maïsland

Palmlelie en brandnetel

Ik schuil onder de schaduw van jouw kapokboom

terwijl zijn conische doornen

ons verdriet doen voelen

Is het mijn pijn of mijn liefde die jij je herinnert?

 

Bleek stofland,

dat zo veel vergeet

de stemmen onder het water die droefenis

brengen

En ik

ik spaar en verzamel

papieren van afwezigheid

Is jouw verleden mijn verleden?

 

Land van op en neer

Mijn dichtbij ver weg

Ik weet dat ik iets van jou ben in de spiegel

in mijn gevoel koester ik het komen en gaan van

jouw wind

de denkbeeldige grens van licht en donker

de voortdurende deining

mijn op en neer.

COMPA NANZI MAAKT CHA TIGER BELACHELIJK 

 

“Compa Nanzi kan je mij morgen helpen

ik heb een hoop werk in de tuin van Dodo”

Compa Nanzi heeft zo velen geholpen

eergisteren was hij druk bij buurman Cododo

 

als hij Cha Tiger helpt dan mag hij op zijn rug klimmen

hij mag dan de luizen en tekens hebben

op een oude tak loert een chuchubi, zijn ogen glimmen

nieuwsgierig wacht hij op wat gaat komen

de twee  beuken maar door, vermoeidheid slaat toe

hitte, dorst en honger, ze kunnen er niks meer van bakken

het wordt tijd voor een brake, ze zijn moe

wat zal een goed gekoelde cocosmelk nu lekker smaken

 

Cha Tiger gooit de spade opzij

rent weg om wat eten en drinken te halen

ai… hij kwam ongelukkig ten val op zijn zij

gestruikeld over een spade, echt balen

 

zwaar, donker geluid spuit uit zijn grote mond

van pijn is zijn gezicht  rood verkleurd

zijn bips is beschadigd, gelukkig geen open wond

de huid is wel een beetje gescheurd

 

troostwoorden in overvloed en met zielige stem

belooft Compa Nanzi dat hij de zere plek zal verzorgen

bij zijn tante’s apotheek in Ponton gaat hij voor hem

een zalf kopen, beter meteen doen dan wachten tot morgen

 

Compa Nanzi liegt, hij is niet naar de apotheek gegaan

maar naar  Kooyman, een  blik zwarte verf gekocht

weer terug  treft hij een rustige Cha Tiger aan

 

de zere plek werd bedekt met een laagje zwarte verf

 

 

de chuchubi heeft dit alles gezien

iedereen weet het nu

Cha Tiger heeft een zwarte kont

 

Nico Croes

2023

foto impressie

waar woorden bewegen

op het ritme van de wind

het kind stil houdt

bouwen wij aan morgen

© foto’s: René van den Brandt en Anja Tekelenburg – 2024

Schuttingtaal

niet vloeken, niet tieren
en zeker niet schelden
hier zijn de woorden
echt letterlijk helden

taal als verpakking
van wat je bedoelt
wat je ervaart
en je zinnelijk voelt

taal vult de gaten
brengt ons dichterbij
vormt soms een spiegel
voor ons allebei

wát wij hier schrijven
is nimmer banaal
wel grensoverschrijdend
dus toch schuttingtaal

© Gedicht: Danny Keff – 2024
© foto: René van den Brandt – 2024

15 jaar Slingeren

Met gesloten ogen droom je weg
In je gerieflijke stoel
Op het nieuwe balkon

Beneden trekt als in een film
De tijd aan je voorbij

Weet je nog, vijftien jaar geleden?
Hoe het begon?

Een nieuw theater om van te houden
Voor iedereen
Van iedereen

Van boven kijken de visser en de nar
Naar het binnenstromende publiek

Een warm welkom voor de artiesten
Grote namen van ver weg
Of simpelweg bekenden uit je eigen dorp

Zang, dans, muziek, cabaret, toneel, poëzie, film…
Origineel en creatief, voor elk wat wils

Je kunt het zo gek niet bedenken
Of het wordt er vertoond

Soms slaat de slinger
Naar de andere kant uit

Met dertig bezoekers in de zaal
Op ruime afstand
In Coronatijd
Dat voelt kil aan

Nee….geef ons maar
De gezellige, warme
Volle zaal
En voor jullie allen nog jarenlang
Een daverende, staande ovatie

© G.J.M. Zegers 2023

Verjaardag – Houten 2024

sluit ze haar ogen
dan ziet zij de palmen
ruikt ze de trossen
met dadels zo zoet

voelt ze de tranen
gevoed door verlangen
naar Oma, haar vriendjes
haar bed in Aâmoûd

 

dan dwaalt ze naar duister
naar woest golvend rubber
de stank van benzine
gegil om haar heen

schudt ze haar hoofd
om het beeld uit te wissen
van die nacht dat haar pop
in het water verdween

 

met haar kin op haar knieën
zo zit ze te wiegen
ze neuriet een liedje
veegt haar wangen droog

aan een tweedehands beertje
vanmorgen gekregen
ja, nu is ze negen
container vier hoog

 

© Danny Keff – 2023

Voorstelrondje Dorpsdichtersteam

Christel

Hai ku
Dag koe
man en paard
niet in de mond
te kijken
We vergelijken
de ambtsketen
met de vergeten
en verloren
glorie van
de Jonge heer Ram
en zijn lammeren

Nico

Coeba, doe maar, daar baart
Nico schilderijen en woorden
die een geheel vormen en deel
uitmaken van een project
dat helaas nog immer geen einde kent
Nico is betrokken bij vrede en geweld
telt met pen en penseel streken
op eigen-wijze lijnen op doek en papier
en straks op een grote muur …

Bauke

Liederen en tonen
wonen in woorden
die springend
afdingen op het beeld
dat wordt gedeeld
in schijnbaar los zand
waar een hand vol
jeugd en ondeugd
zich laat horen…

Danny

Die kunstwerken en posters, hangen
op veel te weinig plaatsen
we haasten ons van hier naar daar
op het gevaar af dat de verwarring
tegen de plinten klotst
het Houtens bos, de takken van
de bomen zwiepen en iets
met schoenen in een boom …

Anja Tekelenburg

Adoptieouders gezocht

We laten ons niet bekeren
jongleren met mogelijkheden

zoeken adoptie ouders
voor ons volwassen project

met baby budgetten

aan elkaar gelast met humor, tranen en woorden

handfasten kennen we niet in Houten
wel een sociaal-cultureel-welzijns project

maar wie o wie
adopteert, niet te bekeren

Dorpsdichters?

Anja Tekelenburg

Eiland van Schalkwijk

Ze scheppen water
met emmers
uit de straten
pompen zijn uit gelaten
uit besparings perspectief
dit beleid dient de kas
aldus verheven lieden

die het verdronken land
als erfgoed betreden
welwillend komen zij tegemoet

al dit water dat opkruipt
tegen de stoepranden
ware regenvloed doet
tuinen verdrinken
laat binnenshuis
het leefmilieu tot
paddenstoelen
schimmelparadijs
ontplooien HIER gooien

wij het badwater
over kinderkopjes uit

weven we woorden naar de raad
die pal staat voor de illusie
van duurzaamheid en klimaatdoelen
voelen doen ze het nog niet
met droge voeten in lakschoenen
in het Hoog gelegen Houten

Anja Tekelenburg

Niet(jes) orgasme

Gedichten en bundels
met de opdracht
van raad en college
bieden wij de eerste
en laatste Houtense
gedichtenbundel
aan u aan

geld geven ze ons niet
we bedelen bij BLIJ
krijgen koffie met papier
beschikbaar is daar een printer
hierbij vouwen en strijken
wij de naden strak en glad
nieten met een oud
kranten nietjes apparaat

gaat er wat mis en strekt
grijs perfectionisme langs de tafel
de jonge god legt zijn handen
op de schouders van de grijze haren
relax, relax …
de heks spreekt over de perfectie
van het imperfecte

een diepe zucht en gelaten
vouwt een glimlach traag
vol zichtbaar genot
over een niet(jes) orgasme

een dwalende waterstraal
langs het raam geniet mee
van een wel-tevreden stapel
bundels vol schoonheid uit
bijeen geraapte schepsels

met nietjes vastgezet
een per boekje
voor het milieu
en uit geldgebrek

Anja Tekelenburg

 

Over de week van het lezen en schrijven

20230825-elfjes-schrijven (4)

20230825-elfjes-schrijven (4)

SCHOENENBOOM

SCHOENWISSEL A.K.A. KICKFLIP

heel gewoon een schoenenboom
je ziet ze overal
overal waar skaters zijn
het lijkt een beetje mal

maar als skater moet je skaten
met een griptape op je deck
lekker flippen, pompen, grinden
en dan dikwijls op je bek

weer een schram, wat zand en bloed
boeiend! shake it off!
een scheur, een vlek, een gat erbij
dat maakt het extra tof

je pattas zijn de basis
vette Nikes, Converse, Vans
maar van al dat flat ground skaten
slijt je schoeisel echt immens

met je tenen door de neuzen
met je hielen door de hak
strik je voor het laatst die veters
en dan mik je op een tak

je schoenen zijn er blij mee
ze hangen trots en glimmend, want
ze hebben ook hun laatste trick
FLYING KICKS geland

© Danny Keff – 2023

MOLEN BIESTERPOLDER

ruim honderd jaren
stond je te malen
het rad in het rond
het water omhoog

je klusje te klaren
toch staat men te balen
drassige grond
je houdt het niet droog

 

naar avondlucht spieken
om wat ze gaan krijgen
bidden om zegen
weer gunstig gezind

machtige wieken
gehuld in diep zwijgen
wekenlang regen
geen klein zuchtje wind

 

hoe hoger het water
hoe meer mensen smalen
hoe harder ze schelden
ze geven je op

men hint reeds op later
met stoomgemalen
je moet het ontgelden
“rot op, Spinnekop!”

 

nu laat ik een traan, want
ik weet wat er was
niet óm te buigen
het is wat het is

wat rest is een eiland
nu iemands terras
een stille getuige
van mijn groot gemis

 

© Danny Keff – 2023

SCHELPEN

Schelpen

ik zoek schelpen
en vind rust

mijn emmer is leeg
net als mijn hoofd

niet gevonden wat ik zocht
wel wat ik nodig had

zand tussen mijn tenen
wind in mijn haar

en als ik straks thuiskom
dan lach ik naar haar

een zoen op haar lippen
haar wangen
haar oor-
schelpen

 

© Danny Keff – 2018

Ik (I.M.)

Toen ik nog gewoon ik was

En alles heel gewoon was

Geen zorgen

voor morgen

leven met passie

geen regen maar zon zie

tot de ziekte kruipt onder je huid

er in het sterke lijf een invalide schuilt

dan begint het gevecht

want zo ben ik niet echt

thuis zitten in je eentje

geen enkel steentje

voeg ik toe aan de maatschappij

ik hoor er niet meer bij

Dan komt de dag dat je de kracht weer vindt

Dan kan je weer terug naar het onbezorgde kind

Het ging niet vanzelf het was een strijd

Die ben ik nu meestal kwijt

Dan ben ik weer ik

Gewoon ik.

IK

Georgette Goené

juni 2022

RIP juni 2023

 CHAOS EN ELLENDE IN HET BOS 

de kater is het zat

de poes stoeit niet meer

de koe is moe

de mol viel in zijn hol

de vink brak zijn pink

de tor verloor zijn snor

de vogelbekdier viel op zijn bek

 

de parkiet gebruikt wiet

de hamster zit aan de corona

de mus kust de rat

de duif koert vals op de fuif

de merel veroorzaakte een rel

 

de beer is nergens meer

de slang is bang

de hond wordt rood

de bok draagt een rok

de haas gaat er vandoor

de zebra zoekt haar gestreepte slipje

 

de aap sabbelt aan een knolraap

de luiaard draait zich om

de brombeer bromt niet meer

 

het schaap slaapt

 

het is een grote bende

met een hoop ellende

 

© Nico Croes

 

BIJ DE PEDICURE

Tak de kakkerlak is vroeg opgestaan

hij heeft een afspraak bij de pedicure

daarna wil hij nog op bezoek gaan bij de leguaan

die verwikkeld is geraakt in een scheidingsprocedure

 

bij de pedicure is het wachten uitgegroeid

van  een volle ochtend  tot diep in de middag

binnen in de studio worden de nagels gesnoeid

van Opa Duizendpoot, voor hem  geen  fijne dag

 

tot overmaat van ramp ging de schaar van Krab

stuk en is de techneut met vakantie in den Bosch

voor Tak vandaag geen uiting van vriendschap

 

onbegrijpelijk, een duizendpoot met duizend poten

en een slang zonder ledematen, toch voortbewegen

soms gedraagt de natuur zich als malloten

 

© Nico Croes

 

THUIS

Opgedragen aan de bewoners en medewerkers van Het Haltna Huis.

 

 

 

iedere dag als de zon opkomt

en de dag je wakker maakt

met gezang van vogels

en de geur van koffie

dan weet je dat je thuis bent

 

je slaperige blik

zoekend naar houvast

aan de muur de foto

verzadigd van herinneringen

vastgehouden in je rimpelloze hart

 

liefdevol wordt je verzorgd

buiten zitten bij de bloembakken

genietend van de taferelen die voorbij gaan

kinderen die naar je kijken

een heen en weer gaan van grote mensen

 

het lukt de dag om de tijd

te geven om te leven

soms tikt de klok zacht

soms tikt de klok hard

zoals het hier tikt, tikt het nergens

 

© Nico Croes

Andere Ogen, Andere Blik

een ode aan de organisatoren en artiesten van ‘ Andere Ogen, Andere Blik’.

GEZIEN EN GEWAARDEERD.

 

in de zaal is het onrustig

een geroezemoes, een lach

voor mijn neus vliegen de vragen voorbij

van de ene hoek van de zaal

naar de andere hoek

 

ik zit op mijn stoel

op  schoot mijn vraag

blanco vertrokken van huis

wat moet ik verwachten 

van deze voorstelling ?

 

de spanning op het toneel

is voelbaar in de zaal

als het echt is begonnen

word je meegezogen

in een bewogen levende cirkel

 

je ziet je medemens stralen

je hoort het muziek, soms zacht

je hoort het muziek, soms hard

dansers draaien, springen, liggen

kruipen  en slepen over de vloer

 

artiesten laten zien wie ze zijn 

in een wereld van iedereen

samen  zijn in fijne tijden 

samen  zijn in moeilijke tijden

ook al herken je de ander niet meer

 

ogen kijken, je hart ziet

kinderen, gedragen naar de pubertijd

volwassenen die ze opvangen

ouderen die terugblikken

naar de tijd van toen

 

een traantje laat los op het toneel

emoties mag ook gezien worden

mijn traantje draag ik op 

aan al die mooie mensen op het toneel,

achter de coulissen, in de zaal……..

 

en ver daarbuiten 

 

Nico Croes

Vissenkom gedicht Wralda

Wralda – Oe ral da
Oe ver Linda
Over leven
langs linden
verbinden wij
ons met de bron
alvorens de toren
viel

Wralda – Oe ral da
over al, hier en daar
het gevaar
van vergetelheid
en tijden vol duister
zetten de waarheid
stil

ik luister

Auteur: Anja Tekelenburg

Vissenkom gedichten

Vissen op het droge
hoge palm bomen
die weinig wind vangen
vanwege opgestapelde stenen
die de bron van beweging
afvangen in staal constructies

In de armen van de waanzin
dromen we de dagen vol
met liefde, dans en onzin

begin hier met de vissen
en visvliegen
de artificials vliegen rond
aan touwtjes
op stokken
mijn rokken strak
genaaid

 


 

Kopje koffie
kopje thee
advocaat met slagroom
en water uit een
osmose filter
om het zuur
en basische
te balanceren

we leren tellen
op de kleuterschool
schrijven en stampen

We leren daar niet
liefhebben
omarmen

zeker niet over de oersterke mystiek

die journalistiek
niet te verslaan is …


Nico

Ademloos luister in naar de oude heer
ooit bekend om zijn Cuba petjes
netjes de haren verborgen onder
de liefde voor een ei-land

en o ja, koffie en vlaai …

 


Danny

Ademloos luister ik naar die jonge vent
ongekend talent voor koken, wijnen en vissen
vliegen vangend aan de Rietplas
zijn das is een hengel

En soms zingt hij in vol ornaat
dan staat mijn hart stil …
Vrienden voor het leven
door, in en met taalkunst geboren

en o ja, bitterballen

 

Auteur: Anja Tekelenburg

 


Struinen-2023-A4-07.pdf

TUNNELVISIE

TUNNELVISIE is één van de virtuele kunstwerken in de openbare ruimte binnen de gemeente Houten.
De dorpsdichters zien graag meer inspirerende teksten terug in het straatbeeld van Houten en de kleine kernen.

Uiteraard is het ultieme streven deze kunstwerken uiteindelijk daadwerkelijk gerealiseerd te krijgen.
Tot die tijd schetsen we met de virtuele kunstwerken een beeld van hoe locaties kunnen worden verrijkt.

TUNNELVISIE met de tekst: “HOE DIEPER JE GAAT, HOE GROTER JE WORDT”, is een kunstwerk voor de fietstunnel tussen de Molenzoom en de Kruisboog. Het refereert aan de kernactiviteiten van de Kruisboog: leren en sporten.

Heeft u een inspirerend idee voor virtuele Houtense buitenkunst? Stuur gerust uw idee naar ons op: info@dorpsdichterhouten.nl
Wij werken het idee graag voor u uit tot een virtueel kunstwerk.

Kruidentuin

Kom snel
weet je wel
welk kruid
dit bloedspuiten
kan stelpen?

wil wel helpen
kan er niet bij
vertrapte planten

wanneer
deze waanzin
de strijd stopt

klopt de tijd dan
nog voor jou
lieve buurman

ik kan niet
meer dan bidden

vandaag die haag
van mensen
vertrapte planten

de restanten
van een ooit
zo mooie
leef-tijd

(herderstasje, zou bloedstelpend zijn)

Anja Tekelenburg

Kastelendag Jonkheer Ram

Kap

Met de kap
op mijn hoofd
roep ik het
geweld
nog even een halt toe

moe van de jaren
uit macht en jaloezie
gemaakte regels
waar de een zijn brood
de ander zijn magere hand bood

met een kap
rondom mijn ogen
kijk ik weg
geweld
en wapengekletter
laten geen letter
heel

mijn keel droog
van geween

kijk daar bewoog
een muis …

Anja Tekelenburg

Kastelendag Jonkheer Ram

Water

Inspiratie: schilderij van Olivia O’Keeffe.

Water

in de schoot van de bergen
ligt het water
vol kracht en leven
dicht bij de zon
dicht bij de sterren
dicht bij de maan
kleine golfjes duwen elkander
tegen de wanden
dag in dag uit, onvermoeibaar
glinsterende kringetjes versieren haar oppervlakte

moeder natuur
heeft de stenen steen voor steen
opgestapeld als ornamenten
vogels rusten hier uit
en aanschouwen de compositie
in de diepte

ver van de groene dalen
waar mensen
eten, drinken en slapen
waar het leven floreert
dankzij het water
hoog in de bergen

© Nico Croes

Luisterpoëzie

22 april 2023, een deel van de voorgedragen gedichten is als luistergedicht opgenomen …

Veel luisterplezier






40 jaar laat talent II

Woord en gevoel in beeld
gebracht, delend getekend
met kleurpotlood en penseel

middelbaar verjaard
laat talent
ongekend essentiëel dit deel
van verborgen schatten

die in Houten is te vinden

Van harte lieve mensen

Expo 40 jaar Laat talent

In het gemeentehuis van Houten is een expositie geopend, welke twee maanden te zien is, als het gemeentehuis geopend is. Het zijn werken van de mensen die zich “Laat Talent” noemen.

 

VLINDER

 

Zeg vlinder

waar ga je naar toe toe?

ga je op zoek naar een buik

waar je je kan vermaken

met de film

toen het nog niet zwart was

toen het nog niet wit was

toen het nog echt was

 

Nico Croes

21-3-23

Houten weer een dorpsdichter(es)

We staan in OnsHouten met het resultaat van ons Burgerinitiatief:

houten-krijgt-weer-een-dorpsdichter-es

 

De archeograaf

Benevens mijn werk dat de dag en soms de nacht aanraakt
strompel ik meestal met mijn neus naar de grond.
Ik vind dingen. Gemaakt om te bewaren.

Ik stapel ze op kleur, op geur, op structuur.
Bij honderd houd ik op met sparen.Een blauw tegeltableau van Staphorst zeven tien toen.
Het plastic stokje voor de bellenblaas (gerolen voor een zoen)
Een ferme hand vol flessenpost. Gekregen van een kind.
De meesten gevuld met frisse lucht en eentje, zo mooi vanwege de doorschijningen

Hier is de plattegrond van Hene-gouwen en een weg die Dorestad vindt.

Een lied dat dankzij zonne-energie zingt.

Betekenis heet in mijn vak: dui-ding.
Ik ga alles netjes begraven voor de komende generatie.
Een complete archeo-grafie.

Een nieuw verleden open voor interpretatie.

Christel van Vliet

Dromen voor Houten

Ik pluk woorden
uit de hemel
leg ze neer op
zwarte aarde

Ik hoor woorden
en verhalen
uit duizend zon –en maan momenten

schrijf ze op
spreek ze uit
blaas ze hart-e-lijk
over een rood
taal-tapijt

leg twee handen
op mijn hart
en lief deelzaamheid
tegen eenzaamheid
vol samenhorigheid

Anja Tekelenburg

 

 

Persmoment III

De receptioniste
en de pater laten
hun ogen rollen
het kleurrijke dollen
aan de grote houten
tafel in het huis
van Houten, daar tegenover
het andere lekkende Huis

Pluis konijntjes
uit een bloemkool
Holenberen aan tafel
met een schaterlach
veelkleurig vissenkleed
heet het
“thuis in Houten”.

Ze willen wel wat …

delen woorden vol gevoel
bedoelen het niet kwaad
het laat te raden over
deze bende van vier
met twee fotografen
aan de houten tafel
in het gemeentehuis van Houten

De wethouder al ouder
houdt haar kruit maar droog
hoog gelegen klanken
bang gemaakte droge thee
maakt wel en wee
een klucht, die een zucht
op levert
opgetekend in “Ons Houten”.

Anja Tekelenburg

Een afgelast persmoment, waar toch nog pers was, de pers door ons uitgenodigd … overigens waren er ook nog heel veel kinderen op het laatst.

Persmoment II

een kleine meid
en renende jongen
op de achtergrond

oma belt nu in het rond
ze stond zo klaar, maar
het blauwtje houdt haar

nu zowaar aan de tafel
met bouwstenen voor morgen
die grijze zorgen geven

we leven in een dwaze soap
een hoop is ongezegd
het andere dicht verzwegen

mensen vallen tegen
als ze hun professie
boven het hart stellen

prestige steelt de ziel

Anja Tekelenburg

Geïnspireerd door het geschrift: Oera Linda

Persmoment I

een telefoontje
vijftig minuten
voor de afspraak

het gaat niet door
de genodigde pers
kan niet komen

onze eigen pers
staat er gewoon
een ongewoon

staaltje overheidsfalen

wie schrijft, die blijft
we hebben onze eigen
teksten en beelden

zo ook fotografen mee
één dichter telt voor twee
drie schrijven blij mee …

Anja Tekelenburg

Als je je schoenen al aan hebt om naar een afspraak te gaan, twee weken daarvoor gemaakt en deze 40 minuten daarvoor wordt afgezegd … de reden laten we maar even voor wat het is.

Poëziewandeling 22 april

Aanmelden via de mail van dorpsdichter houten …

Zowel schrijvers als luisteraars zijn welkom.

Bij slecht weer maken we een korte wandeling, bij mooi weer 4 a 5 km.

Dorpsdichter(es)

Ze zweetten en zwierden
door de Houtense dreven
verbleven min of meer
ondergronds
een gesloten verbond
met elkaar en hun muze
gesproken en geschreven taal

het verhaal van alle dag
belevingen van de ziel vullen
bezielde straten
laten zich
in geletterde
en omgezette klank
op een bankje
op het plein
met olie en azijn
luid of stil horen

niet tegen de muur te zetten
gebrek aan geld en energie
zal ons wellicht beletten om
op gelijke voet voort te gaan
het uiteindelijke doel is bereikt.

Uit niets blijkt
begrip voor
benodigde rust
om door en uit
te bouwen …

We sjouwen onze koffers
naar zolder en zien u
in 2026 wederom hier
in de Raadszaal.

Hoe zal het sprookje dorpsdicher(es) dan geleefd zijn of wederom groot worden?

Liefdesgedicht

Als ik jou zie
Blijven mijn ogen aan je kleven
En gaan mijn gedachten zweven
Mijn gedicht

Ik zou me naast je willen vlijen
En wel uren met je vrijen
Ongeremd met rijmen stoeien
Tot de woorden uit me vloeien

Klinkers ruw in stukken
Uit je woorden rukken
Om daarna in nieuwe zinnen
Je zachtjes, teder te beminnen

En dan strelen
Jouw gezicht
Ik ben gek op je
Mijn lief gedicht

© G.J.M. Zegers 2023

Volglas

Nee
Dit is geen
Woordgrap
Maar glasharde
Waarheid

Het glas is halfvol
De maat is vol
De glasbak ook

Wie redt ons
Uit de nood?

Helaas
Mijn loon
Voor jullie
Is slechts
Dit gedicht

Maar van harte
Bedoeld als
Een hart onder de riem
Voor onze zwoegers

Laat dat
Glashelder
Zijn

© G.J.M. Zegers 2023

Valhelm

Senioren……
Slechter horen
Minder zien
Verstrooid, misschien?

Ouderen
Zijn wellicht
Wat sneller
Uit hun evenwicht

Iets te vlug
Een bochtje nemen
Zorgt dan eerder
Voor problemen

Nee, niet de e-bike
Maar te snel
Een stoeprand trekken
Dat weer wel

Wellicht
Worden
Senioren
Straks met
De valhelm op
Geboren

© G.J.M. Zegers 2023

Wat dan

waar vermoeidheid
toeslaat

spanning en gebrek
aan hoop

slopend en slurpend
de laatste resten

dag verorberen
en stamppot op het bord

nog iets van warmte brengt

mengen de gedachten
van zinloosheid zich

met die ene zin

Anja

Verslagen van de week van de Poëzie

We hadden vele activiteiten in de week van de Poëzie

Een bloemlezing vanuit het open podium op 29 januari 2023 …
20230129-bloemlezingpads

 

Daarnaast vind u verslagen en foto’s bij omroep Houten en in het Groentje Goudvinkhaag, Het Lokaal en Buurttuin

Week van de Poëzie

 

 

Elfjes

Workshop Elfjes schrijven door kinderen en volwassenen op 28 januari 2023 in Ons Lokaal te Houten

 

Hier
gebeurt iets
met veel mensen
woorden die diep treffen
dorpsdichters

(Ria Frowijn)

Zon
schijnt lokaal
op ons Houten
op ons houten huisje
Lokaal

(Danny)

Ik
ben hier
in het lokaal
het is hier gezellig
blij

(Sabine)

 

Zon
staat centraal
in ieder verhaal
lekker warm en levend
lief

(Christel)

 

Ik
ben hier
in dit gebouw
het is hier heel
leuk

Eva
heel lief
woont ver weg
ik mis haar erg
Eva

Mila
mijn BFF
is best stout
maar ook lief
Mila

(meisje)

 

Kermis
lekker druk
veel gillende mensen
soms heel erg spannend
leuk

(Eva)

 

Wij
lekker waveboarden
Mila en Rasa
wij spelen lekker buiten
samen

(meisje)

peren
lekker sappig
heerlijk te eten
en een mooie kleur
groen

(meisje)

Dankbaarheid
vraagt openheid
verblijdt over samen
zingen we alle namen
voluit

(Anja)

De Dorpsdichters in Ons Lokaal

Lieve grote en kleine kinderen
welkom in het land van de dromende toekomst
we leven vandaag in een wereld vol toverwoorden

Dromen jullie toverwoorden mee
in de toverwoordenwereld is geen geweld
iedereen is gelukkig en blij.

Dromen jullie verder mee met mij?

Willen jullie op straat en in de tuin spelen?
Bessen plukken
jam maken
duizend zoete vruchten
smaken naar meer

Woorden schrijven keer op keer
zonneliedjes
melodietjes
levensverhalen
gezongen door nachtegalen

Dromen jullie verder mee met mij?

We zingen om het vuur
in het nachtelijk uur
dansen rond en rond
met liedjes en muziek

Eten de lekkerste pannenkoeken
vertellen sprookjes uit boeken

Vandaag leven hier in “Ons Lokaal”
voor ons allemaal
duizend toverwoorden
in volle vrijheid

Alle tijd voor vrolijkheid
en sprankelende waarheid

Als de tijd het vraagt
vult taal ons mooie Houten

zo vertelt mijn glazen bol
heeft Houten de beste, liefste, ondeugendste
dorpsdichter van de wereld
die het droom-dans-spel mooi vertelt.

Werkbezoek wethouder van onderwijs en cultuur aan Ons Lokaal en de Goudvinkhaag en de buurttuin … op deze wijze heb ik iets verteld over de Dorpsdichters.

Anja

Raampoëzie

In de week van de Poëzie zijn op steeds meer plaatsen in Houten gedichten achter de ramen en in openbare ruimten te vinden.

In het theater op de beeldschermen:

20230121-boekjegedichtentheater

In de bibliotheek en bij van Houten en Co:

20230121-boekjebib

Er is een nieuwe expositie te vinden als je door de Goudvinkhaag wandelt:

20220122-boekjegoudvinkhaag

U vindt ook Raampoëzie op diverse plaatsen op het Rond, balletscholen en in het winkelcentrum.

Dorpsdichter

 

dorpsdichters dragen woorden aan
deze vatten vol verweer duizenden
volgeschreven bladen beleid met
een vette knipoog samen

dragen kanttekeningen aan
vatten de waanzin met een tip
van de tong samen
(met) een lang verhaal kort

hier wordt de tijdgeest beschreven
onderwezen en bovenlangs geleid
de tijd waarin de nar de koning
met een grap en grol een spiegel gaf

laf genoeg is dit vergeten in een
lange weerzin tegen reflectoren
die sensoren van het leven dragen
wordt aan fictieve woorden zin gegeven

welke woorden de dichters met bezieling
een hartenklop toedichten

Anja

Agenda Dorpsdichters

22 april 2023 van 14.00-17.00 Poëziewandeling vanaf ons Lokaal
25 april 2023 om 16.30 persconferentie (onder voorbehoud)
28 april 2023 van 15.00-17.00 Poëzietafel in de Bibliotheek ism Reinaerde. Gaat niet door wegens omstandigheden.

Molenpark Goyerbrug

Don Quixote bedot
de mensen die molens
als oplossing
van een probleem ervaren
niet te evenaren schoonheid
waar recyclebaarheid
in deze tijd niet echt
een item is,
hier rot over jaren
het plastic het laatste
restje leven kapot

Don Quixote vecht tegen
volledig verwaande zinnen
tegen spoken en wieken
we spieken in stukken
rukken winden uit plastic
villen draaiend de laatste
insecten, vogels en vissen
verstoren het leven
dat we willen sparen
de upperclass spint garen
bij de waan van de molen

Voorgedragen RTG 06122022

Anja

Ochtendglorie

OCHTENDGLORIE

een prachtverhaal
de nachtegaal
ooit spotvogel geweest
raakt naast het veld
nooit uitgeteld
zijn liedje is een feest

hij is de spil
draait niet om wil
hij is van dat-kan-je
door zijn lach
ontwaakt de dag
en kleurt het land oranje

Gedicht: © Danny Keff
Foto: Bondscoach Louis van Gaal. © ANP

Gedicht bij overhandigen burgerinitiatief aan burgemeester

https://www.houtensnieuws.nl/nieuws/overig/882533/dorpsdichter-burgerinitiatiefArtikel in het Groentje

De Hulpsint

oh, dit maakt me reuze blij
Sinterklaas kijkt terug naar mij
als ik in de spiegel staar
mooie baard en lang wit haar

“zo zo!” zegt hij.. laag en traag
“je ziet er piekfijn uit vandaag!”
nog één knipoog en dan hop
ik blijf zitten, Sint staat op

staf in hand en mijter recht
daar gaat Sint, hij is het echt!
met zijn ouwe, trouwe Piet
plankenkoorts dat kent hij niet

zijn zenuwen is hij de baas
hij gelooft in Sinterklaas!

© Danny Keff

Afscheid

Het kostte veel tijd
om de mens levend
te begraven
niet om het zelf aan pijn
te laven

een onbevredigende zoektocht
naar duizenden puzzelstukjes
onduidelijke dynamiek
ongeloof

zij schoof
het intuïtieve beeld
niet aan de kant maar hield
die droom nog even
voor waanzin aan

vandaag staan de laatste
antwoorden in de mail
want spreken is voor hem
gods onmogelijk …

haar hobby’s maken hem ziek
geven onrust en dus hoge bloeddruk
tia’s en cva’s

hun wereldbeeld is zo anders, daarmee negatief
het geeft woede, onrust en dus hoge bloeddruk
tia’s en cva’s

leugens en beschuldigingen
losgelaten
boeken verbrand en vervreemd

vorig jaar deze tijd
na een half jaar
lezen dat zij naar de hel
gaan, komt het hoge woord
eruit …

meldingen overal en nergens
laat de psycholoog hen maar veranderen.

Hun hobby’s maken hem ziek
geven onrust en dus hoge bloeddruk
tia’s en cva’s

hun wereldbeeld is zo anders, daarmee negatief
het geeft woede, onrust en dus hoge bloeddruk
tia’s en cva’s.

En zij draagt van binnen
een zwarte rouwband
om haar hart.

Voorgedragen tijdens de cultuurnacht door Anja

Liefde IV

Ze wandelt
met een kind
in haar hart

raakt jonge knoppen aan
ziet elven langs de takken
dansen, het leven
van het voorjaar kussend

ze wandelt
met een kind
in haar hart

ziet blad verdrogen en huilt
raakt het droge schors met
mededogen aan en
blijft hierbij staan

ze wandelt
met grootmoeder
in haar hart

ziet blad verkleurend vallen
vazallen van de herfst
stormachtige dagen
blijft vragen

om bezielde open ogen …

Voorgedragen tijdens de cultuurnacht door Anja

Liefde III

geen korte broek
niet te bloot
uitvergrote wellust
seksualiteit
sensualiteit

ze dansen kwetsbaar
breekbaar rondom
een niet te verwoorden
woord akkoord
niet te bloot

uitvergrote wellust
blust de liefde

tedere aanraking
vergroot haar
de moeder van
alle leven

pure liefde

Voorgedragen tijdens de cultuurnacht door Anja

Liefde II

Mag ik bij jou uithuilen
in je armen schuilen
als mijn stem verstomt
de wereld woest bromt

mag ik met jou uitlachen
met je door de plassen
stampen als mijn stappen
verloren wegen zoeken

mag ik mij verbinden
met jouw liefdevolle
begrip en de stip op
de horizon verplaatsen?

Voorgedragen tijdens de cultuurnacht door Anja

Liefde 1

liefdevol mijn tranen
en wanen verborgen
intens puberverdriet

mijn ouders zien het niet
gebroken het leven
in het vier- of vijfkoppig gezin

een vriendin komt met drop
we lachen en gieren non-stop
als ontkrachting van een
overladen spanning die
de bemanning sprakeloos
achterlaat …

Voorgedragen tijdens de cultuurnacht

Bureaucratie

de illusie van democratie
gewurgd in duizenden regels
internationale en lokale structuren

we gluren over de randen
van het mogelijke
zoeken naar lekken
om het onmogelijke
mogelijk te maken

hersens kraken en handen
blijven schrijven
mensen glimlachen naar elkaar

Met een knipoog …
Regels zijn dood, mensen leven

© Anja

Met de beste intenties

de platte gemeente
met het blauw hoog in vaandel
was niet rood genoeg
voor eloquente woorden

het gemeen tehuis
investeerde in een onderscheiding
niet in de vorm van een pen of speld
maar namens het volk… een dolk

er drijft een lijk
in de grachten van Venetië

de gondelier wendt het roer
en de duiven krijgen voer.
er drijft een dichter
een lijk op z’n retour

in de hemel besefte zij pas
dat het kleinood
een briefopener was

 

In dit gedicht is gebruik gemaakt van fragmenten uit het lied ’t Lijk van Klein Orkest

Verslag reünie haikupad, zaterdag 25 juni 2022


11.45 … een tentje op het veld nabij het geheim van man en paard, op het inundatieveld aan de Achterdijk in Schalkwijk naast het Haiku pad. Er was een uitnodiging binnen gekomen bij de dorpsdichters … Nico Croes en ondergetekende zijn er geweest …

Het was prachtig Nederlands weer … de opkomst was onvoorspelbaar, exclusief Christel en Willy, was er nog een kunstenaarsechtpaar … de kwaliteit van de ontmoeting was alsof we met honderden waren …

De weidsheid van het landschap en de intimiteit van het kleine poëzie minnende gezelschap in een natuurgebied dat die naam niet mag dragen … We hebben samen nagedacht over het breder uitdragen van Poëzie en hoe dit pad en de Goudvinkhaag Avenida Poesia met elkaar te verbinden en/of dit breder uit te zetten in de gehele gemeente Houten … wie zijn of haar raam ter beschikking wil stellen voor een gedicht kan zich melden bij:  info@dorpsdichterhouten.nl

Nico schreef voor Christel:

Schalkwijk rijk aan vlijt
gecondenseerd uit de lek
besproeid met haiku’s

Anja schreef voor Christel:

vlinderkinderen
landen op hun waardigheid
zeldzame zinne

—-
deze regenbui
verwachtten appel bomen
al geruime tijd

Ken je mij?

Zie je MIJ
Zoals ik werkelijk ben
Als je kijkt
Door het
Selfie-pantser
Van Alfa-king
Of
Beauty-queen?

Hoor je MIJ
Als ik
In stilte
Schreeuw
Om échte
Aandacht?

Voel je MIJ
Mijn
Wanhoop
Angst
En verdriet
Verborgen onder
Stoerheid?

Ken je MIJ
Zoals ik ben
En gekend
Wil worden?

© G.J.M. Zegers 2022

Raampoëzie

Kijk…
Hier !

Schaamteloos
Toon ik
Mijn volle zinnen
Aan allen
Die
Het woord
Beminnen

Aan ieder
Die zich
Aan mij
Laven wil

Lees mij dus
Sta bij mij stil

Dát is
Mijn grootste
Wens

Reeds velen
Vóór u
Zijn gezwicht
Voor mijn
Gedachten

Ik ben
Uw
Raam-gedicht

© G.J.M. Zegers 2022

HET KAN WEER

wat is het fijn
om te zien
dat wij weer
rond kunnen lopen
op dit mooie plein van Houten
bevolkt met blije mensen
genietend van elkaar en met elkaar
Genietend van al het moois
uitgestald speciaal voor jou

vooral genieten
van al het groen en de bloemen
die het lonken niet kunnen laten

als de muziek losbarst
maak de benen los
gooi de armen in de lucht
zo’n feest als vandaag
krijg je een keer per jaar

Straks als je weer thuis bent
geniet je nog na van deze dag
op Het Rond in volle bloei

© Nico Croes
29-5-22

Opening

We staan hier
dansen
draaien
maaien
de korrels
hoop voor
onze voeten
weg en zaaien
de bloemen
en vormen
voor morgen

we zingen
springen
bewegen
op ritmes
en klanken
zingen
Houtense duiven
van ronde
daken

we staan hier
genieten
gieten
inspiratie
over het plein
zijn zomerzot
blij

en dansen
draaien
schilderen
zwaaien

wij doen
wat ons leven
zin geeft

Anja Tekelenburg

Mantelzorgevent

Mantelzorg event
een vooralsnog onbekend
gegeven, overladen
met vooruitglijdend afscheid
een tijd van komen en gaan
van bestuurders en hulpverleners

voor gezinnen vol zorg niet:
het leven blijft bestaan
en voortgaan in zorgen
in grote en kleine zaken

je zult maar chronisch dagelijks
full-time moeten zorgen voor een geliefde
waarbij het soms te veel is
je vraag om hulp nergens in past

je behoefte niet in het plaatje van
het zoveelste protocol te voegen is
dit kan gaan over het bestaan
van vrager en ontvanger of over beide
en het systeem legt een claim …

Anja Tekelenburg

Palmenstrand in Houten

Als de mens toch sterven moet
zeg ik: Hé, doe het dan goed!
met een cocktail in de hand
op ons Houtens palmenstrand

Ja, zo zeker zal het gaan
de zee komt uit het westen aan
dus nog een slok. Salut en proost!
bouw op veilig: Houten-Oost

Liefst toch hoogbouw a.u.b.
wel zo veilig dicht bij zee

Danny Keff

Openingstoespraak 20220507

• Vandaag is aan mij de bijzondere eer om het event te openen van ″Poëzie aan de Slinger″ van het team Dorpsdichters in Houten. • Graag markeer ik het belang van cultuur en ook van poëzie. Het vergroot ons cultureel… Verder lezen →

Onverwoestbaar

Er stonden drie bomen in een diep en duister woud
Zij waren hun jaren vergeten en ongelooflijk oud
Sterk en stevig onverzettelijk gebouwd
Saamgehouden door integer hout.

Zij bogen hun kruinen naar elkaar toe
Al wat zij zagen maakte hen moe
De mensen, de dieren compleet van het pad
De struiken en bloemen aan het eind van de lat.

Temidden van takken die naar elkaar reikten
Groeide de wijsheid in vrijheid ten top
De bomen konden hun glimlach niet langer weerhouden
Temidden van woeling viel niets meer te rijmen.

De bomen klampten zich aan elkaar vast
Met geoefende takken gaf dat hun meer kracht
Zij wilden het bos van onzaligheid redden
En voelden de macht diep in hun bast.

Bomen en struiken, bloemen bloeiden weer op
Dieren bemerkten levenslust in hun kop
De wijsheid van bomen verworteld in aarde
Diep ver verborgen waar het drietal schatten bewaarde!

KE0113042022

– Waar ik over droom –

Ik zou willen dat de zon bij het opgaan besloot dat het zijn dag niet is. Terugkrabbelt en weer in bed kruipt en vergeet dat de wekker niet is gesnoozd. Dat we landelijk afspreken, op zulke momenten zelf ook maar een oogje toeknijpen?

Ik weet niet wat ik met mezelf aan moet, hoe moet je het interpreteren als je denkt dat je binnenstebuiten bent afgeleverd? Een kraan in plaats van een tweedehands maar nog bruikbaar stuk omlijsting van een schilderij? Zou Heidegger ook weten dat een landweg soms onbegaanbaar kan zijn? Zou die geven om mijn beslommeringen? Of is hij voor zichzelf filosoof geworden?

Geef me in godsnaam iets meer tijd om te recupereren, op adem te komen van heftige natte dromen. Ook al heb ik die eigenlijk niet eens, maar bij wijze van. Wel denk ik soms over je na. Niet meer in tranen maar wel in treinen

wagonnetjes die steeds hetzelfde spoor afrijden. Met voornamelijk Waarom als station en Waarmoethetheen. Ik heb bij die eerste nog geluncht, fantasieën gehad over vrouwen in trouwjurken, stilgestaan bij een gallerij. Volmondig gezegd…

Ja, ik wil.

Lars Ferwerda (stadsdichter Alphen ad Rijn)

-Vrijheid –

Ik ben het er wel mee eens, ik een grasspriet, jij de wind. Ik vermijd het liefst een fietsbel en waan me een gordijn, zonder te willen drogen toch de hele dag wapperen. In stilte op en neer

op het ritme van regendruppels op kantoorramen. Maar structuur is tegelijkertijd ook de sleutel tot dragen, Seneca en heel veel lijdzaam toezien

hoe je de weg niet meer terugwist. Ik heb nog liedjes voor je geschreven, uitgekeken met een verrekijker op een denkbeeldige schommelstoel. In de regen

zonder passend kostuum de dageraad achterna gefietst. Ik zou graag willen dat ik stemmen hoor zodat het daar aan ligt. Ze zeggen – meestal, maar niet altijd – dat ik meer moet praten. Maar dan ken je me niet.

Kijk eens naar wat ik denk.

Lars Ferwerda (stadsdichter Alphen ad Rijn)

Gerard


We schrijven 2008 – 2009

Gerard en ik komen elkaar
regelmatig tegen in kerkelijk
verband en naderhand ook
in de zogeheten raadszaal
hij als CDA-politicus
wij als sociaal maatschappelijk
voorvechters
echter, als het gaat
om menselijke waarden
vanuit geheel andere dossiers
blijkt op een terras
in raadsgesprekken over politiek
hoe uniek
-zo weet ik achteraf-
Gerard in eerlijkheid, integriteit
en gevoel voor rechtvaardigheid
beweegt.

We schrijven 2010

In een zaaltje bij de Engel
Groenlinks en ITH uitgesloten
van college overleg
achterkamertjespolitiek en muziek
van gekonkel, kronkelt dramtisch
door de Engelenzaal.

De drama queen gaat helemaal los
iets in mij wordt daar ballorig
schiet -ongepast- hard in de lach
Gerard aan de andere kant
van de zaal
pakt het op
grinnikt mee
wij twee
ontkrachten hiermee
even het toneelspel.

We schrijven verkiezingen 2014 en 2018

Vooroordelen van collega raadsleden
burgemeester en wethouders
blijven de grootste winnaar uitsluiten
van binnen en buiten vele tranen
als Gerard dan toch tussentijds vertrekt

Het nekt zijn partij [ITH] niet
zijn zoon ziet en vervolgt
Nu verbolgen ziet de orde
hoe hun wandorde, dan toch
wordt ontkracht.

Boven lacht Gerard en knipoogt vast
hij verrast Houten met gepaste trots.

stil in mij

BEGRIP VAN GOD

dat je niet weg kunt lopen
van god, hij heeft het alziend oog
dat zich graag amuseert
met een vegetarisch diëet

en dat je hem tegenkomt
in alle werken van de natuur
dus ook elk levend wezen
in de donder en in het vuur

de dood is maar een deur
naar een nieuw begin
een olifant of een mug
helaas komt niemand terug

Stanislaus Jaworski

oorlog in Oekraïne

een nevelige zon wankelt
door horizonten vol tanks
in ruïnes slapen doden
radio’s zingen leugens
over zelfbenoemde overwinnaars

[eigenlijk is het land totaal vernield
en heeft er niemand gewonnen]

blauw zijn de bloesems
over mijnen en graven
geel schijnt het licht
in de schuilkelders
nooit wordt de hemel
nog zoals hij ooit was

en dát is de waarheid

sunset 28-04-2022

Plein

Een ansichtkaart
Met daarop:
Een verstild moment;
Voor altijd
Gestold
Verleden

“Hoe was het ook alweer?”
Weet jij het nog? “

Brink
Werd Plein

Verandering
Keer
Op keer
Toen
Nu
En ooit weer

Wat blijft
Is de plek
Waar verleden
Heden
En toekomst
Elkaar
Blijven
Ontmoeten

De plek
Waar wordt genoten
Waar de verhalen
Worden verteld
Steeds opnieuw

“Weet je nog……….?”

© G.J.M.Zegers 2021

Wij zijn vrij

wij zijn vrij vandaag
gisteren was het anders
contouren van wegdrijvende
zwarte wolken conserveren
geschreven verhalen en beelden
van het vernietigende oorlogsgeweld
dat de wereld had geteisterd
vogels zingen, het gras is groen
bomen verzorgen hun takken
vissen zwemmen naar elkaar
tussen alles wat leeft, rust de stilte

in de leegte achtergelaten
om onze vrijheid te betalen
beleven de vrijheid
noemen elkander broeders
noemen elkander zusters

vieren samen feest, vrijheidsfeest…
niet ver van ons vandaan
onder donkere wolken
schrijft men weer een nieuw verhaal

op zwarte bladzijden

© Nico Croes 5-5-22

Opgedragen aan de vluchtelingen uit Oekraïne

Je rent, je rent
over wolken, over zee
over land, voorbij de wind
naar een plek zonder oorlog
waar het kwaad jou niet meer ziet
waar het kwaad jou niet meer vindt

Je angst laat je achter
om deel te worden
van onze geschiedenis

Je tranen laat je achter
op de vloer van de schuilkelder
waar ze nooit mogen opdrogen

Je voetstappen blijven gegrift
in de aarde, eens bedekt
met kleurrijke bloemen

Op de muren van huizen
zonder ramen zonder daken
ontwaakt je schaduw
in een wereld vol vleermuizen
verdwaald in een labyrint
van macht en onmacht

De morgenstond wringt zich
door de nacht en ontpopt zich
als een nieuwe dag
met hoop op de toekomst

Je hoeft niet meer te rennen

© Nico Croes, 28-2-22

Koningsdag

Het mag weer
koningsdag
en ik zag
mensen in de zon

genieten op kleedjes
bij kraampjes
krioelen door elkaar
het is eigen raar

dat gewoon menselijk gedrag
er jaren uit lag en soms elders
nog verboden is

het mag weer
koningsdag
lach nog na
die sfeer…

de wegen doorheen het leven
vegen de drama’s weg
en de zon, begint
zijn zomer…

Anja Tekelenburg

Illusie

een wilde waanzin
spettert gedachten
en dromen doorheen
een etherisch venster
gericht op een fractie
van het geheel

er valt ons schoonheid
ten deel indien wij zien

waar de lente haar
geschenken in lover
voor ogen tovert

Anja Tekelenburg

De lente

zachte voetstappen
van de vrouwe die met
haar schoonheid

de straat stralend vult
vele harten doet zingen
bloemen omringen ons

tomeloos liefdevolle
omarming vol schoonheid
die Maria Magdalena nalaat

Anja van Tekelenburg

lente in de lucht

zachtjes de stille onrust
een vogel kust een knop
en hapt een beestje weg
ik leg een broodje op
een rond bord en wordt
geraakt door het lied
de vogel die je niet ziet
maar hoort, verstoort de
stilte in de tuin…

Senryu

Lente klokjes slaan

weer aan in wintertuinen

bazuinen leven

 

 

Anja Tekelenburg

« Oudere berichten

© 2024 — DEZE WEBSITE IS MEDE MOGELIJK GEMAAKT DOOR WILLEM VAN ROOIJ CONCEPT & VORMGEVING | DIGITAL CONCEPTS EN UNIVÉ VERZEKERINGEN

Thema door Anders NorenOmhoog ↑